วันแม่ 12 สิงหาคม 2554 ซึ่งตรงกับวันศุกร์แห่งชาติผู้คนต่างวางแผนท่องเที่ยวกัน หรือบางคนอาจจะเดินทางกลับภูมิลำเนา ส่วนผมและครอบครัวก็วางแผนท่องเที่ยวบริเวณใกล้ ๆ บ้านคือชะอำ กับหัวหิน โจทย์แรกคือ “ทานอาหารทะเลริมทะเล” พวกเราทั้ง 6 ชีวิตต่างบิ่งรถมุ่งตรงไปยังชายหาดชะอำ อากาศขาไปค่อนข้างโปร่งใส่ ถนนว่างก็แอบเหยียบเป็นระยะ ๆ ทีแรกผมวาดภาพชายหาดชะอำต้องคนแน่นแน่ ๆ เพราะเคยมาช่วงหน้าร้อนคนหยั่งกะหนอนในไหปลาร้า เบียดเสียดกันตามชายหาด แต่วันนี้ถนนกลับโล่ง ซึ่งผมก็ขับรถตามเขามาไม่รู้หรอกว่าจุดหมาย “อาหารทะเลริมทะเลที่ว่าน่ะมันคือที่ไหน” เนื่องจากผมขับรถก็เลยไม่ค่อยได้เก็บรูประหว่างสองข้างทางมาให้กัน
เส้นทางตอนเข้ามายิ่งลึกยิ่งแคบจนมาถึงจุดหมายปลายทางคือร้าน “ลัคกี้ซีฟู้ด2″ ดูจากหน้าร้านของค่อนข้างสดคือจับมาจากกระบะหน้าร้านมาทำให้กินกันเลย และที่น่าทึ่งอีกอย่างคือ เส้นทางแคบ ๆ ร้านอยู่ในหลีบแบบนี้แต่มีนักท่องเที่ยวมาทานอาหารกันเป็นจำนวนมาก เราก็ไม่รอช้าสั่งอาหารทะเลกันมาบริโภคกันอย่างเอร็ดอร่อย ที่ผมชอบคือ น้ำจิ้มซีฟู้ด (พิมพ์ไปน้ำลายไหลไป) ราคาไม่แพงมากสมเหตุสมผล เมนูที่สั่งในวันนั้นมี ออส่วน หอยแครงลวก(ตัวหญ่ายยมาก) กุ้งเผา (ไซท์กลางมีสิบกว่าตัว) อีกอย่างนี้จำไม่ได้แระ
ร้านอาหารริมหาดชะอำ
ร้านอาหารชะอำ
ระหว่างทานผมได้รับเกียรติจากพิธีกร(โคลน)รายการ “ชิมไปบ่นไป” โดยคุณแม่ได้เปรียบเทียบกับร้านอาหารริมทะเลแถวหาดเจ้าสำราญว่าอร่อยกว่าอาหารวันนี้เยอะแยะ แต่พูดไปพลางก็เคี้ยวไปพลาง ตักกับข้าวไปพลาง อาจจะหิวจัดหรืออย่างไรไม่ทราบ อาหารถูกกวาดเรียบไม่เหลือซาก
อาหารทะเลเพชรบุรี
อิ่มเสร็จเราก็บิ่งไปจุดหมายต่อไปคือ “ตลาดน้ำหัวหิน (Huahin Floating Market)” ผมเห็นการโปรโมทมาซักพักใหญ่ ๆ แล้วล่ะ บังเอิญทราบมาว่าทางตลาดน้ำหัวหินได้ฤกษ์เปิดวันที่ 12 สิงหาคม 2554 พอดีเร็วจึงเดินทางต่อไประยะทางจากชะอำถึงตลาดน้ำประมาณ 30 กิโล ซึ่งหากเรามาเส้นบายพาสจะอยู่เส้นเดียวกับวัดห้วยมงคลที่มีหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ ๆ แต่ถ้ามาเส้นหัวหินก็วิ่งทะลุเมืองจนถึงแยกเข้าตะเกียบให้ท่านวิ่งออกขวาขึ้นสะพานไปแล้วยูเทิร์นอีกดอก หรืออ่านตามป้ายมาเรื่อย ๆ ก็เจอเอง บริเวณสองข้างทางก็ยังเป็นป่าหรือไร่สวนของชาวบ้าน ถนนราดยางสองเลน ซึ่งผมคิดว่าต่อไปคงจะเจริญกว่านี้มากแน่นอน
ดูตามแผนที่ด้านล่าง คลิกเพื่อดูแผนที่เต็ม Click for Lager image.
Huahin Float Marketing Map
ตลาดน้ำหัวหินสร้างด้วยสถาปัตยกรรมย้อนยุคสมัยกำลังเปลี่ยนแปลงการปกครองผมขอเรียกว่า “แนววนิดา” ถ้าท่านวิ่งถัดไปจากตลาดน้ำหัวหินอีกร้อยเมตรท่านจะเจอ “ตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม” (ทำตลาดน้ำใกล้ ๆ ชุมชนแถวนั้นคึกคักแน่ ๆ ) ทีแรกผมสับสนระหว่าง “ตลาดน้ำหัวหิน” กับ “ตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม” มันคนละที่นี่เอง เพิ่งรู้เหมือนกัน ผมเลยได้เที่ยวเพียง “ตลาดน้ำหัวหิน” ซึ่งแค่ที่เดียวก็เดินกันเหนื่อยแล้วคับ ทราบมาว่าค่าเช่าที่ช่วงนี้เช่าฟรี แต่มีค่าเซ้งกันหลายปีหลักหลายแสนเหมือนกัน ซึ่งตลาดน้ำหัวหินที่ผมไปยังไม่ค่อยเสร็จดีเท่าที่ควร (จริง ๆ วันนี้เป็นวันเปิดของตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม T_T)
ผมชอบน้ำที่นี่เขียวมรกตสวยงามดี ครอบครัวผมแวะชอปปิ้งเป็นระยะ ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นของกินกับของประดับบ้านงาม ๆ
- บ้านเป๊บซี่ ตลาดน้ำหัวหิน จุดถ่ายรูปยอดฮิต
ถ่ายรูปกับปืนใหญ่ที่ตลาดน้ำหัวหิน ดูพี่ตำรวจเขามองสิ
ตลาดน้ำหัวหิน huahin floating market น้ำเขียวมรกตผมชอบจริง ๆ
ห้องน้ำตลาดน้ำหัวหินกำลังสร้างภายในโอ่อ่าดี
ภายในห้องน้ำตลาดน้ำหัวหิน
ที่นั่งทานอาหารตลาดน้ำหัวหิน
บริเวณร้านค้าตลาดน้ำหัวหิน มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเยอะแยะทีเดียว
เวทีมวยตลาดน้ำหัวหิน นักมวยคู่เอก
ผมถ่ายรูปจนแบตเตอรี่ใกล้หมดหาซื้อแถวนั้นก็ไม่มีร้านขาย (จริง ๆ น่าจะขายของเบ็ดเตล็ดนะ) พี่สาวบอกว่าลองไปดูร้านนี้ดูเผื่อมี ปรากฎว่ามีจริง ๆ คับแต่พี่แกเอาไว้ใส่ตุ๊กตาของร้าน ผมเลยขอเจียดมาสี่ก้อนพอถู ๆ ไถ ๆ ได้ ร้านโกซิม ขายของเล่นย้อนยุคนะครับ ฝากขอบคุณพี่เขามา ณ ที่นี้ด้วย
ร้านโกซิม ตลาดน้ำหัวหิน
เดินไปมีคนมาตั้งวงเล่น “พิณฮาวาย” มีร้านขายเจ้า “พิณฮาวาย” เหมือนกัน
ฮูคูเลเล่ ตลาดน้ำหัวหิน หรืออีกชื่อหนึ่ง "พิณฮาวาย"
ดูป้ายบอกสถานที่ของตลาดน้ำหัวหินสิ มาทุกเฉดสถานที่ส่วนใหญ่โซนนี้อยู่ในจังหวัดเพชรบุรี
ป้ายตลาดน้ำหัวหิน
เรือยักษ์ตลาดน้ำหัวหิน
รอบหน้าต้องไปเยือนตลาดน้ำหัวหินสามพันนามให้ได้ วันนี้เป็นวันเปิดแท้ ๆ แต่ไม่ได้ไป (สับสนนึกว่ามีแห่งเดียว) ข้างหลังเจ้าเรือยักษ์จะเป็นเวทีชกมวย และมีเวลาการแสดงติดกับริมน้ำอีกด้วย ขณะผมไปเห็นนักแสดงกำลังซ้อมการแสดงโขนกันอยู่ แวะมาหัวหินแต่ละครั้งมีสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ ๆ เกิดขึ้นตลอดเลย
เพิ่งไปมาเหมือนกันเหมือนตลาดน้ำหัวหินยังไม่เสร็จดีนะ
อย่าลืมตลาดน้ำหัวหินสามพันนามนะครับ แถมด้วยไหว้หลวงพ่อทวดศักดิ์สิทธื์ที่วัดห้วยมงคลด้วยนะ
คิดว่าหัวหินมีแต่ทะเล แต่กลับมีสถานที่แบบนี้ ต้องลองไปสักครั้งหยึ่ง เย้