ข้อคิดเห็น 4 ประการ สำหรับผู้ที่จะไปตลาดสำเพ็ง

บทนี้ผมขอเล่าถึงอีกตลาดหนึ่งที่ผมเดินทางไปบ่อยที่สุดในบรรดาหลายๆตลาด
ตลาดที่ว่าตั้งอยู่ใน … กรุงเทพมหานคร เขตสัมพันธวงศ์ นั่นคือ “ตลาดสำเพ็ง” 
ผมมาตลาดสำเพ็งทุกเดือนเดือนละครั้งเป็นอย่างน้อย ถ้าช่วงหน้าเทศกาลก็มาบ่อยหน่อย
จะไม่มาได้ไง ผมเปิดร้านเครื่องเขียนและกิ๊ฟช็อปถ้าไม่มาที่นี่แล้วจะไปที่ไหน 555+

ตลาดสำเพ็งขึ้นชื่อเลยว่าเป็นแหล่งค้าส่งสินค้ากิ๊ฟช็อปมากมาย มีสินค้าหลากหลาย
ตุ๊กตาลิขสิทธิ์แท้ ตุ๊กตาเทียมราคาถูก ของเล่นเด็ก เครื่องประดับความงาม นาฬิกาถูกๆ
กิ๊บติดผม กระเป๋า รองเท้า เข็มขัด อุปกรณ์จิปาถะใช้ในบ้าน ถ้วยโถโอชาม ช้อน กาละมัง
สินค้าตามเทศการเช่น วันวาเลนไทน์ ตรุษจีน วันแม่ ฯลฯ และ มีร้านค้าส่งเครื่องเขียนด้วย
นอกจากแม่ค้าพ่อค้าที่มารับของไปขายแล้ว ที่สำเพ็งนี้ก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวช็อปปิ้งชั้นดี
ที่นี่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศมากันเยอะ

 

มาเข้าเรื่องกันครับ … ในบทนี้ผมเก็บประเด็นเล็กน้อยๆจากตลาดสำเพ็งมาฝาก 4 ประเด็น

 

1. จอดรถตรงไหนเนี่ย!?!

ตัวผมเป็นคนต่างจังหวัด ได้เข้าเมืองหลวงบ้างแต่ก็ไม่บ่อยนักและที่สำคัญไม่เคยขับรถเข้ามา
เมื่อหลายปีก่อนตอนที่เริ่มขายของใหม่ๆ … กว่าจะมาสำเพ็งได้แบบไม่หลง ก็งงอยู่นาน
หลงไปหลายเที่ยว!!! ไปสำเพ็งถูกแล้วก็กังวลเรื่องที่จอดรถอีก จอดตรงไหนดี งงไปหมด!!
เค้าว่ากันว่าให้จอดที่ดิโอด์สยาม  วัดตึก วัดมังกร วัดจักรวรรดิ ลานจอดรถของเมอร์รี่คิง ฯลฯ

ผมไปครั้งแรกๆ ถึงก็ดึกๆตีสามตีสี่ เห็นเค้าจอดกันเยอะแยะที่ข้างถนน ผมก็เลยเอาบ้าง ตามน้ำ
ข้างทางนี้จอดฟรีด้วย … ครั้นจะไปหาที่จอดที่เป็นกิจจะลักษณะที่เขาว่าก็ไปไม่ถูกไปไม่เป็น
จนวันหนึ่ง วันนี้ก็เหมือนทุกๆวันมาถึงดึกๆ ช่วยภรรยาถือของพักหนึ่งก็กลับมานอนในรถ
ราวเจ็ดโมงกว่าๆ ผมนอนหลับอยู่ในรถ ผมตกใจตื่น มีใครบางคนมาเคาะกระจกรถผม
อ้าว!!! คุณตำรวจ!!! มาเคาะกระจกรถผม ซวยล่ะตำรวจเคาะกระจกแบบนี้ … !!!
ด้วยความไม่รู้ผมก็ลงไปคุยกับแก คุณตำรวจเขาบอกผมว่า ตรงนี้กลางคืนสามารถจอดได้
แต่ถ้าเช้าแล้วถ้าจอดจะโดนจับ!!! อร๊ะ!! กรรมแท้ๆ … หลับเพลินไปหน่อยซวยเลย!!!
คุณตำรวจเขาบอกผมว่าคราวนี้ไม่จับเตือนก่อน แต่ถ้าคราวหน้าโดนแน่ๆ ใจดีมากๆ
แล้วคุณตำรวจก็บอกให้ผมขับเลยไปอีกหน่อย ตรงสน.จักรวรรดิ ให้ไปจอดในวัดจักรวรรดิ
ตั้งแต่นั้นมาผมก็ไม่เคยจอดข้างทางอีกเลยและจอดที่วัดจักรวรรดิตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ภาพลานจอดรถว่างๆของวัดจักรวรรดิ ตอนเที่ยง … รถเยอะมาก!!
วันที่ผมไปสำเพ็งล่าสุด ผมไปถึงช้าหน่อยเกือบตี 5 หาที่จอดรถไม่ได้วนอยู่ 45 นาที!!!

ที่จอดรถที่สำเพ็ง

 

 

2. ตลาดสำเพ็งมีตลาดเช้าและตลาดสาย

คำเตือน!!! ตลาดสำเพ็งนั้นเปิดบริการทุกวันก็จริง แต่ …
ตลาดเช้าจะหยุดทุกวันจันทร์ และ ร้านขายส่งบางร้านไม่เปิดวันอาทิตย์
ตลาดเช้าและตลาดสาย หรือ บางท่านจะเรียกว่า ตลาดเช้ามืด กับ ตลาดเช้าก็ว่ากันไป
เรามารู้ทำความรู้จักแบบลึกซึ้งกันครับ ตลาดเช้าโดยมากแม่ค้าพ่อค้าจะมาตั้งแผงขายกันริมทาง
พอเริ่มมีแสงสว่างร้านเหล่านั้นก็จะเก็บของ และ ร้านอาคารพาณิชย์ปกติก็จะเปิดทำการ

 

ตลาดเช้า

โดยมากเป็น “ขายส่ง” เป็นหลักจะยกโหลยกแพคก็ว่ากันไป
สามารถถามซื้อปลีกได้แต่แม่ค้าเค้าอาจจจะไม่ค่อยสนใจขายเราเท่าไหร่
ขาช็อปถ้าอยากมาช็อปของถูก แนะนำว่าให้มากันหลายๆคน ชวนก๊วนมาเลยยิ่งดี
พอเราเจอสินค้าร้านไหนถูกใจ ก็แชร์เลยก็ซื้อคนละชิ้นสองชิ้นก็ แค่นี้ก็ได้ราคาส่งแล้ว
โดยรวมแล้วสินค้าตลาดเช้ากับตลาดสายไม่ต่างกันเท่าไหร่ครับ แต่จะต่างบ้างเช่น
ร้านตุ๊กตาราคาถูก ไม่มีแบรนด์ ไม่ติดลิขสิทธิ์ จะอยู่ตลาดเช้าเสียมาก เป็นต้น

เวลาปกติ … ก็เปิดตี 1 แต่ถ้าจะให้ดี แนะนำว่าให้ไปราวๆ ตี 3 ตี 4
เพราะร้านบางร้านเปิดช้า กว่าจะเปิดครบพร้อมขายก็ราวตี 3
ร้านค้าแผงลอบเหล่านี้จะเก็บของ เลิกขาย ราว 7 โมงเช้า
เวลาไม่ปกติ … เช่นเทศปีใหม่ เปิดพร้อมเที่ยงคืน ของ ตี 5 ของหมด!!
ของหมดจริงๆ ผมเคยแล้ว!!! ไปถึง ตี 5 แม่ค้าบอกของหมดแล้ว!!!

 

 

ตลาดสาย

มีทั้งขายปลีกและส่งหลายๆร้านในสำเพ็งจะเขียนไว้สองราคา ทั้ง ราคาปลีก / ราคาส่ง
ในตลาดสำเพ็งจะมี ห้างสรรพสินค้าขนาดย่อม หลายห้างอยู่ ซึ่งห้างเหล่านั้นจะเปิดสาย
สินค้าในห้างย่อยๆเหล่านั้นบางที่ก็น่าสนใจและบางร้านราคาถูกกว่าตลาดเช้า
สินค้าที่ตลาดสายเช่น ร้านของแก้วแพค ร้านผ้าแพคบางร้าน ร้านขายเครื่องเขียน ฯลฯ
ร้านเหล่านี้จะเปิดสายหน่อย ใครซื้อสินค้าจากร้านเหล่านี้ก็ต้องมาตอนสายๆ
ตลาดสายที่ตลาดสำเพ็ง วันเวลาปกติร้านรวงต่างๆก็จะทยอยกันเปิดตังแต่ 8 โมงเช้า

ยกตัวอย่างเวลาที่ผมไปซื้อของนะครับ ผมไปซื้อของมาขายทีหนึ่งก็ได้สินค้าเต็มคันรถกลับมา
ปกติแล้วผมจะไปถึงตลาดสำเพ็งราวตี 4 เลือกซื้อของจากตลาดเช้าเสร็จก็ประมาณ 7 โมง
แล้วก็พักทานข้าวนอนพักผ่อน ราวแปดโมงครึ่งก็เริ่มเดินตลาดสายต่อ เสร็จก็ประมาณเที่ยงวัน
ผมใช้เวลาซื้อของคาบเกี่ยวสองตลาดเพื่อให้ได้ของครบถ้วนกระบวนความ

 

ภาพตัวอย่างราคาส่ง 65 / ราคาปลีก 130 ราคาส่งก็สามชิ้นเหมือนกันหรือหกชิ้นคละแบบ

ราคาปลีกส่งที่สำเพ็ง

 

ภาพตลาดเช้าของตลาดสำเพ็งครับ ถ่ายตอนเช้ามืด

สำเพ็งยามเช้าตรู่

 

ภาพนี้ถ่ายมุมเดียวกันและวันเดียวกันกับภาพด้านบน แต่ถ่ายตอนสิบโมงเช้า

สำเพ็งยามสาย

 

3. ร้านค้าในตำนาน และ ร้านของก็อปในตำนาน

ที่ตลาดสำเพ็งนั้น หลายๆร้านก็ขายสินค้าเหมือนๆกัน ราคาสินค้าในแต่ละร้านนั้นก็ไม่ต่างกัน
มองเผินๆราคาอาจจะเท่ากันเลย แต่จากที่ผมซื้อของเดินวนๆเวียนๆอยู่ในสำเพ็งหลายปี
ผมรู้ความลับสุดยอดมาอย่างหนึ่งว่าในสำเพ็งมี “ร้านค้าในตำนาน”  ชื่อเท่มั้ยผมตั้งเอง 55+

ร้านค้าในตำนาน คือ ร้านที่เป็นผู้ค้าส่งสินค้าให้ผู้ค้าในตลาดสำเพ็งอีกที … งงมั้ย 555+
เอาใหม่ คือ ร้านที่เป็นต้นตอที่ผู้นำเข้าสินค้านั้นๆมาจำหน่าย ให้พ่อค้าแม่ค้าขายส่งในสำเพ็ง
ร้านในตำนานพอนำเข้าสินค้ามาปุ๊ปก็กระจายสินค้าราคาส่งไปให้ร้านอื่นๆไปขายต่ออีกทอดหนึ่ง
การที่จะหาเจอร้านเหล่านี้ไม่ง่ายเพราะ ถ้าไปถามพ่อค้าแม่ค้าเขาตรงๆ อาจจะโดนด่าชุดใหญ่
แต่
ผมมีเคล็ดในการหาร้านในตำนานเหล่านี้ อาจจะโมเมมั่วนิ่มบ้างก็ลองพิจารณาดูครับ
ประเด็นแรก ดูง่ายๆ จากที่ผมเห็นร้านในต่ำนานเหล่านี้จะขายราคาถูกกว่าเจ้าอื่นๆ เล็กน้อย
ประเด็นที่สอง ร้านในตำนานจะขายของน้อยชนิดหรือเรียกได้ว่าชิ้นของอย่างเดียวเลยก็ว่าได้
ร้านเหล่านี้ถ้าสังเกตดูดีๆของชนิดเดียวก็จริง แต่สินค้าที่สต็อกกองอยู่หลังร้านเป็นภูเขาเลากา

เมื่อหาร้านเหล่านี้พบแล้วสิ่งที่เราจะได้คือ ราคาหน้าขายหน้าร้านที่ถูกลง ซื้อมีจำนวนต่อรองได้
ซึ่งโดยมาพ่อค้าตลาดเช้าที่สำเพ็งที่เขาค้าส่ง มักจะขายราคาไหนราคานั้น ต่อไม่ได้ ราคาไม่ลด
แต่ถ้าเราเจอต้นตอร้านค้าในตำนานนี้ เราสามารถนำสินค้าไปขายต่ออีก ลองนึกดู …
ถ้าเราได้สินค้ามาในราคาส่งที่พ่อค้าแม่ค้าในสำเพ็งได้ เราไปขายส่งตามต่างจังหวัดได้สบาย
ร้านเหล่านี้มีอยู่จริงครับ ใครที่คิดการณ์ใหญ่ใจต้องอดทน ไปเดินบ่อยๆเดี๋ยวก็เจอ ค่อยๆเดินหา

 

จากร้านค้าในตำนานมาถึง “ร้านของก็อปในตำนาน” กันบ้าง …
สินค้าหลายตัวที่ขายในสำเพ็งต้องยอมรับว่า “ลิขสิทธิ์แรง” เช่น สินค้าของ Disney
สินค้าตัวการ์ตูนค่ายต่างๆ ฯลฯ แน่นอนว่า พ่อค้าแม่ค้าที่ขายของเหล่านี้จะบอกเราว่าไม่โดน
แต่ผมเคยเห็นจะๆเลยครับ … โดนล้อมจับที่สำเพ็ง ไหนบอกว่าเราไม่โดน ตัวเองโดนจับซะงั้น
ร้านอื่นที่ขายสินค้าแบบนี้ปิดกันเงียบ เผ่นกันแทบไม่ทัน ขนาดที่สำเพ็งยังโดน เราจะเหลือรึ!!
ถ้าเราซื้อของเหล่านี้ไปขายที่อื่นจะไม่โดนจับได้อย่างไร

สินค้าในตลาดสำเพ็งมีหลายเกรด มีทั้งของดีของแท้ลิขสิทธิ์ ของปลอมงานหยาบงานสมราคา
ร้านค้าส่งหลายๆร้านในสำเพ็งก็ดีมากครับ เขาจะบอกผู้ซื้อตรงๆว่าอันนี้แท้อันนี้ปลอม
แต่บางร้านไม่บอก อยากรู้ต้องดูเอง ร้านถ้าสุดขั้วพวกนี้ดูง่ายแท้คือแท้ ไม่แท้คือไม่แท้ชัดเจน
แต่ที่เป็นปัญหาคือ ของดีเกรดเอที่คนขายว่าแท้เราดูงานแทบไม่รู้เลยว่าของเก๊แต่มันก็เก๊
ผมเรียกร้านเหล่านี้ว่า “ร้านของก็อปในตำนาน” เพราะลูกพี่ก็อปเหมือนจริงๆ อันตรายมากร้านค้าเหล่านี้
เพราะถ้าเรานำไปขาย เราอาจจะโดนเจ้าของลิขสิทธิ์จับหรืออาจจะโดนพวกมิจฉาชีพรีดไถได้
การป้องกันที่ดีที่สุดคือเข้าร้านที่ขายของแท้ล้วนๆ ที่ป้ายบอกหน้าร้านตัวโตว่าของลิขสิทธิ์
เช่น OK STATION, BE GIFT, HAPPY GIFT ฯลฯ ซึ่งเป็นร้านค้าในเครือเดียวกัน
แล้วก็มีอีกหลายร้านที่จำหน่ายของถูกลิขสิทธิ์แท้ ลองเดินดูครับ

 

ภาพนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาครับ … ภาพร้านโปรดของผมครับ ร้านขายของเล่น
ผมแวะทุกครั้งที่ไปสำเพ็งซื้อนิดซื้อหน่อยสนองความต้องการวัยเด็กโดยมากซื้อไปแจก 555+

ร้านโปรดของผม

 

4. อย่าลืมถามแม่ค้าว่าเข็นไปส่งหรือเปล่า

โดยปกติแล้วถ้าซื้อสินค้าจำนวนมากๆ ร้านค้าเขาจะเข็นไปส่งให้ที่รถ … แต่ก็ไม่เสมอไปครับ
มีครั้งหนึ่งผมไปซื้อของมาขายกับภรรยาเช่นเคย วันนั้นเราไปเจอร้านจำหน่ายตุ๊กตาร้านหนึ่ง
ร้านตุ๊กตาร้านนี้ขายราคาถูกกว่าเจ้าอื่นนิดหน่อย ภรรยาผมดีใจมากเหมือนเจอได้ร้านในตำนาน
เธอซื้อเต็มที่ ได้ของถุงใหญ่ๆเบ้อเริ่มเทิ่มสามถุง … แล้วเราก็แจ้งบอกไปว่าเข็นไปส่งที่รถด้วย
ทางร้านแจ้งว่าไม่มีบริการเข็นไปส่ง … อร๊ะ!!! ผมแทบช็อก!!! รถเข็นก็ไม่ได้เอามาลืมไว้ที่รถ
ต้องเดินแบกไปก่อนถุงหนึ่ง แล้วก็กลับไปเอารถเข็นคันเก่งของผมมาขนต่ออีกสองเที่ยว!!!
ตัวร้านอยู่กลางตลาดเลย แต่รถจอดอยู่ขอบๆนู่น ผมขนสามเที่ยว แบบทุลักทุเลมากกก
ลองนึกสภาพแบกของถุงใหญ่ๆ เดินฝ่าฝูงชนล้นหลามในตลาดสำเพ็ง … สุดๆ
ผมเดาว่าร้านนี้เขาทำราคาได้ถูกกว่าเจ้าอื่นเพราะเขาจ้างคนน้อยตัดคนส่งของออกต้นทุนเลยถูก
แต่ … ราคาที่ถูกแต่ต้องแลกมาด้วยการถือของกลับไปเอง
!!! ร้านนี้ผมซื้อครั้งนั้นครั้งเดียว แล้วก็ไม่เคยซื้ออีกเลย!!!

ดังนั้นถ้าจะซื้อของจำนวนร้านไหนจำนวนมากๆ อย่าลืมถามทางร้านก่อนว่ามีบริการส่งหรือไม่
หรืออย่างน้อยก็ซื้อรถเข็นติดตัวไว้สักคัน … ไม่งั้นวันนั้นอาจจะถือของจนแขนเสียก็ได้ 555+

 

นี่เป็นข้อคิดเห็นเล็กๆน้อยๆ 4 ประการของผมจากตลาดสำเพ็งครับ
บทนี้น่าจะมีประโยชน์และเป็นแนวทางได้บ้าง … ช็อปปิ้งให้สนุกครับ

 

ขอให้บทความชิ้นนี้จงได้สร้างประโยชน์ให้แก่ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ขอให้ความร่ำรวยและความสุขสวัสดิ์จงมาสถิตแด่ท่าน

…[^_^]…

 

ปล .

ตอนที่แล้ว … ข้อคิดเห็น 3 ประการ สำหรับผู้ที่จะไป “ตลาดโรงเกลือ” http://goo.gl/8LiuS

 

แถมส่งท้ายด้วยภาพนี้แล้วกันครับ เป็นร้านที่ผมชื่นชมมากเป็นพิเศษ …

สมาคมแม่บ้านนานาชาติที่สำเพ็ง

ผมกับภรรยาเรียกที่นี่ว่า ร้านสมาคมแม่บ้านนานาชาติ โดยปกติผมจะไปซื้อริ้บบิ้นผ้าที่ร้านนี้
ร้านนี้จำหน่ายอุปกรณ์แม่บ้านครับ จำพวก กระดุม ซิป เข็ม ด้าย โบ ริบบิ้นผ้า ฯลฯ
บ่อยครั้งที่ผมมาร้านนี้ ผมจะเห็นคุณป้าเจ้าของร้านกำลังเม้าท์มอยอยู่กับลูกค้าชาวต่างชาติอย่างออกรส
คุณป้าเจ้าของร้านพูดได้อย่างน้อย 3 ภาษา ไทย จีน อังกฤษ ลูกค้าคุณป้าแกจึงนานาชาติมาก
แม่บ้านหลากสัญชาติมารวมที่ร้านนี้ อาม่าอาหมวยหรือฝรั่งผมแดงผมบรอนด์ แขกดำแขกขาว ฯลฯ

 

เพิ่มเติม

 

ตลาดใหญ่ๆจะมีขโมยขโจร มีกรีดกระเป๋าวิ่งราวให้พบเห็นเสมอๆ มีคนกล่าวไว้ว่า …

กระเป๋าเงินอยู่ด้านหลัง …. โอกาสที่เงินในกระเป๋าจะตกเป็นของโจรมีสูง
กระเป๋าเงินอยู่ด้านข้าน …. ของเราครึ่งหนึ่ง ของเขาครึ่งหนึ่ง
กระเป๋าเงินอยู่ด้านหน้า …. อุ่นในว่าใจว่าเงินจะเป็นของเรา

 

ถ้าผมไปซื้อของที่ตลาดใหญ่ๆ เมื่อใด ผมจะใช้กระเป๋าสะพายในการเก็บเงินครับ
แต่สะพายพาดมาด้านหน้าตลอด … นอกจากนั้น ผมใช้เทคนิคการแบ่งเงินครับ
ถ้าไปสามคนก็แบ่งเงินเป็นสามกองเท่าๆกัน ไปสองคนก็แบ่งสองกองครับ กระจายความเสี่ยง

อีกเรื่องถ้าจะซื้อของเยอะๆ ขอแนะนำเพิ่มเติมนิดนึง
ถ้าเอารถกระบะไปต้องมีคนเฝ้าของนะครับ เพราะถ้าไม่เฝ้ามีหายแน่ๆ หรือถ้ามาเก๋งหรือมา SUV ก็เยี่ยมเลย ปลอดภัยสุดๆ
ส่วนผม ถ้าคิดว่าซื้อน้อยจะเอา SUV ไป แต่ถ้าครั้งไหนจัดเต็มก็ต้องคันนี้เลยครับ
กระบะตอนเดียวตีตู้ มีกุญแจล็อกด้วยซื้อของสบายใจ

รถตีตู้ มาม่ากับปลากระป๋อง

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website