ทอรุ้ง 30 : ในที่สุด … ก็มาถึงตอนจบ

บทความนี้เป็นบทความลำดับที่ 30 ของร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง ผมเขียนต่อเนื่องมาได้นานนับปี …
ในที่สุดก็ถึงวันนี้ วันที่เราต้อง … ปิดกิจการ ณ ที่แห่งนี้ลง

ผมก็รู้สึกใจหายเหมือนกันที่วันนี้ต้อง “ย้ายออก” ออกจากร้านตรงนี้…
และใจหายมากยิ่งขึ้นไปอีก เพราะต่อไป … คงไม่มีอีกแล้ว ชื่อ … ร้านทอรุ้ง

 

ทอรุ้ง ตอนสุดท้าย

เราเองก็เปิดร้านกิ๊ฟช็อป ณ ที่ตรงนี้นานนับปี
เรื่องราวหลายหลายรสหลากหลายอารมณ์ผ่านเข้ามามากมาย

กิจการดำเนินมาได้ด้วยดีและพอมีกำไรเลี้ยงตัว
แต่เมื่อโอกาสมาถึงเราจำเป็นที่จะต้องเปลี่ยนแปลง …

 

วันนี้เรายุติการใช้ชื่อร้านว่า ทอรุ้ง … ปิดร้านทอรุ้งนี้ลง … เซ้งต่อทำเลนี้ …
เพื่อย้ายและขยายไปเปิดในทำเลแห่งใหม่ที่เหมาะสมกว่า …
เราตัดสินใจ … ย้ายทำเลที่ตั้ง … เปลี่ยนชื่อร้าน … เปลี่ยนชื่อกิจการ …
จัดตั้งบริษัทชื่อใหม่ขึ้นมา … รวมถึงเปลี่ยนแนวทางการดำเนินธุรกิจ …
สินค้ากิ๊ฟช็อปของขวัญ จากร้านทอรุ้งจะถูกขนย้ายไปอยู่ที่ร้านใหม่
จากการวางตำแหน่งของกิจการใหม่ สินค้ากิ๊ฟช็อปจากพระเอกจะตกลงไปเป็นพระรอง
ในกิจการแห่งใหม่สินค้ากิ๊ฟช็อปจะเป็นเพียงส่วนเสริมของกิจการ ….

 

การปิดตัวลงของร้านเพื่อย้ายถึงจะเศร้าๆแต่ก็ยังคงเป็นเรื่องดี
แต่มีเรื่องที่น่าเสียใจ ผมอาจจะไม่ได้เขียนเรื่องราวนี้ต่อ …

 

เพราะ …

การย้ายร้านและขยายร้านครั้งนี้ได้มีการเพิ่มทุนเข้าไปเพิ่มเติมในระดับหนึ่งจากคนในครอบครัว
จากเดิมที่เป็นกิจการของผมและภรรยาแต่ตอนนี้ผมและภรรยาเป็นเพียง 2 ใน 5 ของผู้ถือหุ้น
ดังนั้นแล้ว กิจการนี้อาจจะถูกดึงเข้าไปเป็นส่วนในกิจการของครอบครัว
จนอาจจะทำให้เรื่องราวซับซ้อนมากขึ้น … ซึ่งเราจะทำให้กิจการนี้มีเงื่อนไขเฉพาะเพิ่มขึ้นมาก

จากเหตุผลดังกล่าว …
ผมจึงอาจจะไม่สามารถเขียนเรื่องราวร้านเครื่องเขียนที่กำลังจะเปิดใหม่นี้ได้แบบเดิม
เนื่องจากหลายปัจจัยเช่น …
การที่กิจการนี้ให้มีหลายผู้ถือหุ้น และ โครงสร้างกิจการจะอิงธุรกิจกับครอบครัว
จึงจะทำให้การทำงานของกิจการนี้จะซับซ้อนมากกว่าเดิม
ถ้าผมเขียนถ่ายเรื่องราวทอดออกมาเช่นเดิม ผมเกรงว่าการถ่ายทอดอาจจะมีการตกหล่น
อีกทั้งอาจจะถ่ายทอดไม่ได้ทั้งหมด จนเกิดผลเสียต่อตัวผู้อ่านเองเมื่อนำไปใช้ …

 

จากทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมา …

บทที่ 30 บทนี้คงเป็นบทสุดท้ายของ ชุดแชร์ประสบการณ์ร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง

 

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเรื่องราวของทอรุ้งครับ

 

ขอบคุณมากมากครับ

 

…[^_^]…

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website