อึดใจเดียว เราสองคนก็มาถึงบขส.ปรับอากาศที่ว่า เหมือนเดิม พี่หนวดลงจากรถอย่างรวดเร็วและแทบจะไม่สนใจน้องเหงือกแต่อย่างใด น้องเหงือกก็แอบเซ็ง (เหมือนเดิม) พี่หนวดชอบทิ้งน้อง สิ่งหนึ่งที่ยังคงเหมือนเดิมเวลาลงรถโดยสารก็คือ บรรดาสารถีรถโดยสารขนาดเล็กประเภทต่างๆจะกรูกันเข้ามา ประดุจดังจะลากผู้โดยสารไปขย้ำ เสียงดังเอะอะโวยวายดูโกลาหลมาก และมันเป็นอะไรที่น้องเหงือกเซ็งที่สุด “ตุ๊กๆมั้ยครั้บ” บ้างก็ “มอไซค์มั้ย” บ้างก็ “จะไปไหนครับ” โอยยยยยยยย ทำไมฉันต้องมาคอยตอบคำถามคุณด้วยเนี่ย จะเหวี่ยงแล้วนะ (คิดในใจ) ดีที่พี่หนวดเตือนสติก่อน พอออกจากบขส.เราสองคนเริ่มที่จะหิวแล้ว น้อง Continue reading บันทึกการเดินทางพี่หนวดกับน้องเหงือก | KhonKaen Trip March, 2010 ตอนที่ 2