วันก่อนผมได้ฟังเกี่ยวกับ “จินตนาการอันบรรเจิด” ของน้องสาว ซึ่งบอกเกี่ยว แผนการการตั้งกิจการ เปิดร้านนู้น ทำอย่างนี้อย่างนั้นขาย ผมก็รับฟังคำกล่าวของน้องสาวอย่างชอบอกชอบใจ!!!
ในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิตคนเรามักจะมีช่วงที่ “จินตนาการบรรเจิด” แบบสุดๆ โลกที่สดใสจะเกิดขึ้นในช่วงวัยใดผมว่าไม่แน่นอน อย่างตัวผมเอง มันเกิดขึ้นในสมัยเรียน ในระดับมหาวิทยาลัย(ป.ตรี) ผมคาดฝัน คาดหวังโลกในแบบที่สวยหรู ทำอย่างนู้นเปิดอย่างนี้ รวยอย่างนั้น จะมีบ้านหลังใหญ่โตอย่างนี้ โดยที่ไม่ทราบว่า “ทำอย่างไร” ให้เราไปอยู่จุดนั้น รู้แค่ว่าอยากจะเป็น อยากจะทำก็แค่นั้น
จินตนาการอันเกิดมาจาก “ความคิดในแง่บวกสุดขั้ว” โดยปราศจาก “ความคิดในมุมลบ” หรือ บางทีอาจจะไม่ได้อิงอยู่ในความเป็นจริง หรือ อาจจะกล่าวได้ว่า มันคงยากที่จะทำให้เรื่องราวเหล่านั้นเป็นจริง แต่เมื่อเวลาผ่านไป จินตนาการถูกแทนที่ด้วยความจริง ซึ่งความจริงนั้นมันโหดกว่าที่เราคิด
เมื่อเวลาผ่านไป อายุอานามมากขึ้นรับรู้เรื่องราวของโลกมากขึ้น จิตนาการที่หวังไว้เปลี่ยนไป
-คาดว่าจะไต่เต้าขึ้นเป็นผู้บริหารองค์กรได้ในระยะเวลาอันสั้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น!!! เลิกหวังเลยดีมั้ย
-กิจการที่เคยคิดว่าจะตั้ง คิดว่าจะทำ คาดว่ายอดขายจะโตหลายล้าน แต่ก็กลับกลายเป็นทำแล้วไม่รุ่งอย่างที่คิด หรือไม่ได้ทำเลย!!!
-คาดฝันว่าจะมีคฤหาสน์หลังละสามสิบล้านอยู่ [...]
