Tag Archives: หอพักชายหมายเลข 11

1246_100167746827831_133645460_n

เรื่องเล่าจากหอพักชายที่ 11

วันนี้ฟ้าครึ้ม มีฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุด ก็คงเป็นผลมาจากข่าวที่กรมอุตุฯเขาประกาศว่าเป็นผลมาจากพายุดูร้อน … ไอ้บรรยากาศแบบนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องราวเก่าๆเรื่องหนึ่ง ที่ชวนขนหัวลุกผมมากที่สุดในชีวิต …   เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปีก่อน ในสมัยที่ผมยังเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1   ในยุคสมัยนั้นนักศึกษาชั้นปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยผมนั้นจะได้รับสิทธิพิเศษที่จะอยู่หอพักในมหาวิยาลัย เหตุผลหนึ่งคงเป็นเพราะเพื่อให้ใกล้และสะดวกแก่การทำกิจกรรมน้องใหม่ที่มีค่อนข้างหลากหลายในสมัยนั้น   ผมจำได้ดี วันนั้นผมมีกิจกรรมเชียร์ในช่วงค่ำที่คณะ จบกิจกรรมก็ปาเข้าไปเกือบสามทุ่มกว่า จบกิจกรรมเสร็จก็ต้องเดินจากตามรุ่นพี่ที่นำเดินจากคณะกลับเพื่อหอพักที่ห่างออกไป ผมเดาว่าคงด้วยความที่กลัวนักศึกษาเด็กน้อยปีหนึ่งเป็นอันตรายและอยากให้เกิดความปรองดองจึงมีกิจกรรมรุ่นพี่เดินนำรุ่นน้องกลับหอ แต่วันนี้เหมือนฟ้าฝนจะไม่เป็นใจ มีเสียงคำรามฟ้าแลบแปรบปราบเป็นระยะๆ แต่ฝนยังไม่ตกลงมาแต่ก็ดูท่าจะไม่นาน ตลอดทางขบวนของเราผมรีบจ้ำเต็มที่   ถึงแม้ขบวนนักเดินของเราจะรีบจ้ำเพียงไรก็ไม่ทันฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ขบวนของเราหลบฝนอยู่แถวโรงอาหารชาย เพื่อรอให้ฝนซาก่อน ถึงแม้จากจุดนี้ไปถึงหอผมจะเพียงแค่ไม่กี่ร้อยเมตรแต่ถ้าฝนเทลงมาขนาดนี้ หนังสือตำราเรียนที่อยู่ในเป้สะพายหลังคงเปียกยุ่ยแน่ๆ…