Tag Archives: ร้านทอรุ้ง

เมื่อแรงยังมี

  ห้วงที่จิตขมุกขมัวและใจอ่อนแรง   ผมขับรถไปทำงานตามเดิมๆ บนเส้นทางเดิมๆ เวลาเดิมๆ แบบเดิมๆ…   ต่างไปจากเดิมคือ เมฆที่มืดครื้มผิดปกติ มันจึงทำให้ จิตใจที่ห่อเหี่ยวอยู่แล้ว…..ยิ่งหดเล็กลงไปอีก เช้าที่แสนเบื่อเหนื่อยหน่ายกับความซ้ำซากจำเจของชีวิต ที่ทำอะไรแบบเดิมๆทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำแล้วทำอีกประนึงว่า “กูเป็นหนูถีบจักร”   ซ้ำร้ายโดนคำถามโง่ๆ ถามตอกย้ำ “ทำอะไรอยู่?” “ถีบจักร” “แล้วถีบทำไม?” “ไม่รู้สิ ก็แค่ถีบมันไปเรื่อยๆ”   จิตใจปกติคงตอบมันได้ ฉะฉานกว่านี้ แต่ยามนี้คงได้แค่นี้…. มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน”…

ทอรุ้ง ตอนที่ 18: สินค้าตายเรียบ

ผ่านพ้นวันที่ 14 ก.พ. มาแล้ว แต่สินค้าวันวาเลนไทน์นอนตายเกลื่อนเต็มร้าน เห็นแล้วเข่าแทบทรุด!!!!   สินค้าเทศกาลที่นอนตาย ขายไม่หมด(Death stock) ทั้งสิ้น น่าจะไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นบาท!!! ซ้ำร้ายมีสินค้าที่ จำต้องทิ้ง/แจก/หรือไม่ก็ต้องกินเอง มากกว่าสองพันบาท!!!   ทั้งหมดทั้งมวล มันเกิดจาก “อ่านตลาดไม่ขาด คาดการณ์ผิด ผลสรุปก็เลยโดนซะ”   ร้านขายสินค้าโหนกระแสของวาเลนไทน์เกิดขึ้นผุดพรายอย่างกับดอกเห็ด ในตลาดสด ตลาดเช้า ตลาดเย็น ตลาดนัด หน้าโรงเรียนเรียงขึ้นกันเป็นตับ สินค้าที่ราคาไม่สูงมากนัก โดยมากประมาณราคาไม่เกินสองร้อยบาท…

ทอรุ้ง ตอนที่ 17: ขุนพลคู่ชีวิต

  ในบทความนี้ผมขอออกจากวังวนเรื่องราว การวางแผนกิจการ การต่อสู้ห้ำหั่น การปั้นกิจการ ฯลฯ ขอพักเรื่องราวทางวิชาการที่แสนปวดเศียรเวียนเกล้า มาพร่ำเรื่องราว เพ้อๆ ให้เข้ากับบรรยากาศ กันสักบทความ ไม่รู้เพราะว่าเทศกาลวันแห่งความรักชักพาหรือว่าพอใกล้วันวิวาห์เลยครึ้มอกครื้มใจก็ไม่รู้นะครับที่เขียนบทความแนวนี้ 5555+…[^,^]…   ผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า “คนที่ทำกิจการใดๆก็ตามที่ทำแล้วรุ่งเรือง ทำแล้วยิ่งใหญ่ ทำแล้วเจริญก้าวหน้า จำเป็นต้องมีผู้ช่วยที่เป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการที่จะนำพากิจการไปสู่จุดหมาย” โดยเฉพาะ….ผู้ช่วยคนสำคัญที่จะคอยอยู่ข้างกายเราเสมอ   มีคนบอกผมว่า “ถ้าจะเดินให้เร็วเดินให้ไวต้องไปคนเดียว แต่ถ้าจะเดินให้นานเดินให้ไกลต้องไปด้วยกัน”  ในประโยคนี้จะเป็นคนอื่นไปมิได้นอกเสียจาก………   ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่ศรัทธาในความรัก ศรัทธาในชีวิตคู่ดั่งเช่นที่คุณพ่อกับคุณแม่ของผมมีต่อกัน ผมอยากสร้างครอบครัวที่ดี อยากมีอนาคตร่วมกับใครบางคน…

ทอรุ้ง ตอนที่ 15: หยุดพักบ้าง หยุดเดินบ้าง เพื่อก้าวต่อไปอย่างมั่นคง

  ช่วงนี้ผมตกชุกจนไม่แน่ใจว่าเราอยู่ฤดูไหนแล้ว หน้าฝนแล้วเดี๋ยวก็คงหน้าหนาวมั้ง!!!!!   แน่นอนที่สุดครับว่าคนที่จะไปรุ่งและไปโลดในหน้าที่ การงาน กิจการ หรือ เรื่องใดๆก็ตาม บุคคลเหล่านั้นจำเป็นที่จะต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจใส่ลงไปกันเต็มที่ทำงานหนัก เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย   แต่ทว่า การที่เราทำงานหนักอย่างต่อเนื่องแบบตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อตแบบนี้ อาจจะทำให้เราเกิดอาการอ่อนล้า เปรียบเทียบง่ายๆเราเดินมานานๆมันก็เมื่อยมันก็ล้าเป็นธรรมดา บางกรณีเหนื่อยกายมากเข้าๆ ลามไปถึงเป็นอาการเหนื่อยใจ เพลียใจ กันได้เลยทีเดียว ผมคิดว่าการหยุดพักผ่อนเป็นสิ่งสำคัญ อย่างวันหยุดประจำสัปดาห์ถ้าเราพักผ่อนกายและใจอย่างเต็มที่ สิ่งเหล่านั้นจะทำให้เรามีแรงไปฟาดฟัน จัดหนัก กันต่อในสัปดาห์หน้า การพักผ่อนช่วงสั้นๆ อย่างวันหยุดประจำสัปดาห์ๆละ 1 วัน อาจจะหยุดอยู่บ้าน…

ทอรุ้ง ตอนที่ 16: ถ้าผมเซ้งกิจการตอนนี้ผมจะได้กำไร 100,000 บาท

  เมื่อมีข้อมูลที่ใช่ในการวิเคราะห์มากขึ้น จะสามารถทำให้เรา “ประมาณสถานการณ์ปัจจุบัน”  ได้อย่างแม่นยำมากยิ่งขึ้น ฉะนั้น ในบทความนี้ผมจะลองคำนวณมูลค่ากิจการที่ควรจะเป็นของร้านทอรุ้งกัน หลังจากการคำนวณกลับได้บทสรุปที่น่าตกใจ…..   ขอย้อนกลับไปเท้าความกันสักนิด เพื่อให้ได้อรรถรถในการอ่าน ในขณะที่ผมพิจารณาเซ้งกิจการร้านกิ๊ฟช็อป ดังที่ได้เขียนไปใน ทอรุ้ง ตอนที่ 1: มีคนบอกขายกิจการร้าน Gift Shop  http://goo.gl/nHLao   ขณะที่ผมกำลังจะเซ้งกิจการ ขอมูลที่ใช้ในการประกอบการตัดสินใจ มี ข้อมูลเชิงคุณภาพ เป็นส่วนมากเช่น ฐานลูกค้า ความเป็นมา แหล่งซื้อ การขาย…

ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 14: การทำตลาดในโลกออนไลน์ที่มีชื่อเรียกอย่างเท่ๆว่า Content Marketing

ผมมีความฝันอย่างหนึ่งที่ผมต้องการจะสานฝันนี้ของผมให้มันเป็นจริงให้ได้ ความฝันชิ้นนี้ของผมคือ ผมอยากเป็นครูสอนหนังสือ ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาจังหวะเวลาและโอกาสของผมยังโคจรไปไม่ตัดกับความฝันนี้ แต่บัดนี้ความฝันน้อยๆของผมได้เป็นจริงทีละน้อย ถึงแม้ว่ารูปแบบและลักษณะของการกระทำจะผิดแปลกไปจากที่ผมคิดไว้แต่เดิม จากฝันที่จะเป็นครูสอนเต็มตัวก็เปลี่ยนรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ออกมาในรูปลักษณะของงานเขียนแทน……   หลายสัปดาห์ก่อน ผมได้มีโอกาสคุยกับมีเพื่อนนักการตลาดท่านหนึ่ง ทางสังคมออนไลน์ ผมสนทนากับเขาเกี่ยวกับเรื่องบทความของ ทอรุ้ง   ผมบอกกับเพื่อนท่านนี้ว่า ผมไม่มีความมั่นใจในการเขียน “บทความที่เกี่ยวกับการตลาด” เพราะผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ ละเอียดอ่อนและซับซ้อน ทั้งในการที่จะทำ การวัดผล หลักคิด รวมถึงการที่จะเขียนเรื่องใดสักเรื่องเกี่ยวกับการตลาด ลงในทอรุ้ง   เพื่อนท่านนั้นตอบผมกลับมาว่า ด้วยประโยคว่า “555 ก็สิ่งที่ทำอยู่นี้ล่ะ เค้าเรียกว่า…

ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 13: วางกลยุทธ์ดันตูดยอดขาย

หลังจากที่ผมได้ลงบทความเรื่อการขายแบบโหนกระแส แฟนผมเข้ามาอ่าน อ่านเสร็จแล้วเธอถามผมว่า อ้าว!!! วันนั้น ไหนบอกว่าจะขาย “หัวหมู” โหนกระแสเทศกาลตรุษจีนกับเขาบ้าง…. แหม!! ไอ้เราก็แค่พูดด้วยความ “อยากโหนกะเค้าบ้าง” ไม่ได้คิดอะไรมากจริงๆนะ 555+   ตอนที่ 13 จะเป็นเรื่องต่อเนื่องจากเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องจากสองตอนที่ผ่านมาขอรับ ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 11: วันนี้ที่รอคอย (มานานแล้ว!!!) http://goo.gl/n4Qws ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 12: การขายแบบปกติและการขายแบบโหนกระแส http://goo.gl/nwMFu…

ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 12: การขายแบบปกติและการขายแบบโหนกระแส

  ในสุดยอดตำราการศึกนามว่า “ตำราพิชัยสงคราม” ที่ถ่ายทอดโดยท่านปรมาจารย์ซุนวู ได้กล่าวไว้ในสุดยอดตำราของท่านว่า “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง”  คราครั้งนี้ข้าเถ้าธุรีน้อยขอหยิบยืมคำท่านปรมาจารย์ไปปรับใช้กับทอรุ้ง……..   ประโยค “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง”  นี้เป็นคำกล่าวที่สุดแสนจะคลาสสิคและเป็นคำกล่าวที่มีคุณอนันต์สามารถนำไปประยุกต์กันอย่างกว้างขวาง ผมได้เล่าถึงเรื่องราวของทอรุ้งมาบ้างพอควร ในบทความผมขอนำทุกท่านไปดูฐานที่มั่นของคู่แข่งกันบ้าง   ความเดิมจากตอนที่แล้ว…. ท่านที่ยังไม่ได้อ่าน ตอนที่ 11 อาจจะสงสัยว่าอะไรยังไง อ่านตอนที่ 12 แล้วจะงง ติดตามตอนเก่าได้ใน ทอรุ้ง…

ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 11: วันนี้ที่รอคอย (มานานแล้ว!!!)

  หลังจากที่ยอดขาย งึมๆงำๆงงๆ มาหลายเดือน และแล้วเมื่อ…ฟ้าจาง ฝนสร่าง แสงแดด สาดส่องต้องละอองน้ำ กลายเป็น สายรุ้ง ที่ทอแสงอย่างงดงาม เสมือนวันที่รอคอยมาแสนนาน….   ณ วันที่  29 ธันวาคม 2554 เป็นวันที่ ผมมีความสบใจเป็นอย่างยิ่งกับการที่ได้เห็น สภาพภายในร้านทอรุ้ง กลายมาเป็นเหมือนปลากระป๋องที่อัดแน่นไปด้วยลูกค้า!!! ตามมาดูกันครับ…   ผมและปอกลับมาถึงร้านทอรุ้งจากซื้อของในกรุงเทพประมาณบ่ายสองกว่าๆ นั่งพักผ่อนคุยกับคุณแม่และน้องที่มาช่วยขายของ นั่งแช่คลายเมื่อยได้สักพักนึง   เวลาประมาณ บ่ายสามเศษ…

ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 10: เงินหายไปไหน?

  การทำธุรกิจนั้นเราจำเป็นที่จะต้องเตรียมใจให้พร้อมรับกับปัญหาและอุปสรรคที่จะตามมาหรือที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ปัญหาและอุปสรรคทางธุรกิจจะแตกต่างกันออกไปตามแต่ลักษณะของกิจการ บทความนี้ผมขอเล่าถึงปัญหาที่สำคัญยิ่งอีกประการหนึ่งของการทำธุรกิจ นั่นคือ ปัญหาทางการเงิน ปัญหาดังกล่าวอาจเกิดมาจากหลายๆสาเหตุ ใบบทความนี้ผมขอเล่าถึง ปัญหาทางการเงิน ที่ ทอรุ้ง ได้ประสบมา….  ในช่วงแรกๆของการเริ่มต้นดำเนินกิจการ ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ผมประสบปัญหาสภาวะทางด้านการเงินเหมือนกัน ปัญหาที่ว่านี้คือ “เงินไม่พอใช้” เรามาลองวิเคราะห์ตามเหตุการณ์กันเลยนะขอรับ  ช่วงที่กิจการมีปัญหาเงินไม่พอใช้ ช่วงดังกล่าวอยู่ประมาณ เดือน ตุลาคม 2554 หลังจากเปิดกิจการมาได้ 1-2 เดือน เป็นที่แน่นอนครับว่าถ้าเงินขาดมือย่อมจะทำให้เจ้าของเครียดไปด้วย!!! ต้องไปหาเงินตัวนู้นตัวนี้มาโปะเขาไป เราก็พยายามให้วิกฤตเรื่องราวนี้ผ่านไปได้…