CreativeShooter: My Online Blog

ในสุดยอดตำราการศึกนามว่า “ตำราพิชัยสงคราม” ที่ถ่ายทอดโดยท่านปรมาจารย์ซุนวู ได้กล่าวไว้ในสุดยอดตำราของท่านว่า “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง”  คราครั้งนี้ข้าเถ้าธุรีน้อยขอหยิบยืมคำท่านปรมาจารย์ไปปรับใช้กับทอรุ้ง……..

ประโยค “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง”  นี้เป็นคำกล่าวที่สุดแสนจะคลาสสิคและเป็นคำกล่าวที่มีคุณอนันต์สามารถนำไปประยุกต์กันอย่างกว้างขวาง ผมได้เล่าถึงเรื่องราวของทอรุ้งมาบ้างพอควร ในบทความผมขอนำทุกท่านไปดูฐานที่มั่นของคู่แข่งกันบ้าง

ความเดิมจากตอนที่แล้ว….

ท่านที่ยังไม่ได้อ่าน ตอนที่ 11 อาจจะสงสัยว่าอะไรยังไง อ่านตอนที่ 12 แล้วจะงง ติดตามตอนเก่าได้ใน ทอรุ้ง ตอนที่ 11: http://goo.gl/wqSW6 ขอรับ

Continue reading ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 12: การขายแบบปกติและการขายแบบโหนกระแส

หลังจากที่ยอดขาย งึมๆงำๆงงๆ มาหลายเดือน และแล้วเมื่อ…ฟ้าจาง ฝนสร่าง แสงแดด สาดส่องต้องละอองน้ำ กลายเป็น สายรุ้ง ที่ทอแสงอย่างงดงาม เสมือนวันที่รอคอยมาแสนนาน….

ณ วันที่  29 ธันวาคม 2554

เป็นวันที่ ผมมีความสบใจเป็นอย่างยิ่งกับการที่ได้เห็น สภาพภายในร้านทอรุ้ง กลายมาเป็นเหมือนปลากระป๋องที่อัดแน่นไปด้วยลูกค้า!!! ตามมาดูกันครับ…

ผมและปอกลับมาถึงร้านทอรุ้งจากซื้อของในกรุงเทพประมาณบ่ายสองกว่าๆ นั่งพักผ่อนคุยกับคุณแม่และน้องที่มาช่วยขายของ นั่งแช่คลายเมื่อยได้สักพักนึง

เวลาประมาณ บ่ายสามเศษ เด็กนักเรียน เดินๆเข้าร้านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ จนอาจจะกล่าวได้ว่าเด็กนักเรียนที่เดินเข้ามาในซอยนี้ตรงมาที่ร้านทอรุ้ง มาเพื่อที่ซื้อของขวัญ มากันเต็มพิกัด!!! เยอะมาก!! และผ่านไปกว่าสองชั่วโมงแล้วไม่มีทีท่าว่าเด็กจะลดลง!!!

 รองเท้ามากมาย ณ หน้าร้านทอรุ้ง

ภายในช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมง (15.30 น – 19.30 น)

คาดเดาว่าลูกค้าเข้าร้านทอรุ้ง มากกว่า 200 คน!!!! สามารถปิดการขายได้เท่าไรไม่แน่ชัด

ที่แน่ๆมีลูกค้ามากกว่า 100 คนที่เดินมาถึงหน้าร้านเห็นคนมากมาย เลยผละจากไป!!!!

วันแบบนี้แหละ เหตุการณ์แบบนี้แหละที่รอคอยมานาน!! ขายเข้าไป!! เต็มที่!!

กลุ่มลูกค้าที่เป็นนักเรียนเยอะมากๆในวันนี้

ทำไมลูกค้าถึงมากันมากมายขนาดนี้?

จากคำบอกเล่าของเด็กๆที่มาซื้อของได้ความว่า วันพรุ่งนี้ 30 ธันวาคม 2554 เป็นวันศุกร์ เป็นวันเปิดเรียนวันสุดท้ายของปี ซึ่งที่โรงเรียนนักเรียนเกือบทุกชั้นจะมี การจับฉลากแลกของขวัญ กัน จึงทำให้เด็กต้องมาหาซื้อของขวัญไปจับกัน

ในเหตุการณ์ครั้งนี้ก็ทำให้ทอรุ้งได้บทเรียนและประสบการณ์ไปพร้อมๆกันมาลองดูกันครับว่ามีอะไรบ้าง

1. ของขวัญที่เด็กๆจะมาหาซื้อเลือกหา เด็กๆจะเลือกพิจารณาดูที่ ราคา เป็นอันดับแรก ว่าราคาตรงกับที่โรงเรียนหรือครูหรือเพื่อนๆตั้งกันมาหรือไม่ ถ้าตรงตามราคาที่ตั้งไว้ค่อยมาดูในส่วนของความชอบและสวยงาม ในเคสนี้ของร้านทอรุ้ง สินค้าที่อยู่ในระดับราคา 100 – 200 บาทขายหมดเกือบทุกชิ้น

2. โชคดีมาก ที่เพื่อนบ้าน เตือนและบอกกล่าวล่วงหน้าว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้น ณ วันเวลาประมาณนี้ ทำให้เราสามารถเตรียมคนช่วยขาย (วันนั้นไปช่วยกัน 5 คนรวมผม) เตรียมสินค้าไว้จำหน่ายได้พอสมควร (แต่ก็ยังคงไม่เพียงพอ) เตรียมวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการห่อของขวัญไว้บ้างแต่ก็ไม่พออีกเช่นกัน (กระดาษห่อของขวัญ ลังกระดาษใส่ของ เทปกาว ถุงใส่ของขวัญขนาดต่างๆ)

3. แน่นอนครับว่าของมีหายแน่!!! ขึ้นอยู่กับว่าจะมากหรือจะน้อยเท่านั้นเอง ผมไม่ได้มีอคติหรืออย่างไรนะครับเพียงแต่แค่เห็นเด็กหยิบของใส่กระเป่าเท่านั้นเอง บางคนที่เราเห็นเจากำลังจะขโมยและบังเอิญเขารู้ว่าเรากำลังดูเขาอยู่เขาก็คืนหรือยับยั้งมือไว้ เรื่องนี้ ผมต้องเก็บไว้เป็นการบ้านครับว่าเราจะทำอย่างไรดี

มีหลายช่วงเวลาที่ผมนั่งดูลูกค้าอยู่ด้านหน้าร้าน เพราะข้างในลูกค้าเยอะและข้างในร้านอากาศร้อนมาก!!! และที่สำคัญผมห่อของขวัญไม่เป็น เลยโดนเนรเทศมาเฝ้าหน้าร้าน 5555+

ณ จังหวะนั้นผมก็มีข้อสงสัยประการหนึ่งว่า ร้านอื่นๆ ขายดีไหม?

เมื่อมีคำถามเช่นนี้ จะรอช้าอยู่ไย ผมไปดูเลยครับ….

….หลังจากที่ผมวนอยู่หลายร้านและหลายรอบ ผมพอจับประเด็นได้หลายประเด็นเหมือนกัน

แต่ขอเก็บเอาไว้เขียนเล่าในตอนหน้านะขอรับ กับตอนที่มีนามว่า

ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 12: การขายแบบปกติและการขายแบบโหนกระแส

ขอให้บทความนี้จงได้สร้างประโยชน์ให้แก่ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ขอให้ความร่ำรวยและความสุขสวัสดิ์จงมาสถิตแด่ท่าน

…[^,^]…

Mr.KH

16/1/55

ปล.

เรื่องกล่องใส่ของขวัญตัวนี้สำคัญมาก ถ้าเราเตรียมกล่องไว้ไม่เพียงพอจะทำให้เราเสียเวลาและเปลืองค่าใช้จ่ายมากๆ เพราะว่า ถ้าของขวัญมีขนาดไม่ตรงกับกล่องที่มีทางเลือกก็จะที 2 ทางคือ

1.ห่อใส่กล่องที่มีขนาดใหญ่กว่าของขวัญ ซึ่งจะมีค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น

2.แปลงกล่องเดิมที่มีอยู่ให้มีขนาดเท่ากับของขวัญ ซึ่งจะใช้เวลานานพอสมควร

ดังนั้นจะเป็นการดีกว่าถ้าเราจะเตรียมกล่องไว้ให้มากเพียงพอ ปีหน้าผมจะเตรียมกล่องไว้ผมต้องท่วมร้านเลยครับเจอปีนี้เข็ดเลย 555+

ขอเปิดบทความแรกของปีด้วยประโยคว่า “สวัสดีปีใหม่ขอรับ ปีใหม่ปีนี้ขอให้สุขภาพดีมีเงินใช้กันทุกทุกคนนะขอรับ” …[^_^]…

เริ่มบทความแรกรับปีใหม่ด้วยการเล่าประสบการณ์โชว์เด๋อรับปีใหม่ที่สำเพ็งกันก่อนเลยนะครับ เรื่องมีอยู่ว่า…..

วันที่ 1 ม.ค. 2555 เวลา 23.00 น. ออกเดินทางเข้าสู่แหล่งสินค้าขายส่งขนาดใหญ่ในเมืองหลวงที่มีนามว่า “สำเพ็ง” เนื่องจากสินค้าที่มีวางจำหน่ายในร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้งลดลงมากจนต้องซื้อหามาเพิ่มเติม

วันที่ 2 ม.ค. 2555 เวลา 1.00 น. เดินทางเกือบจะที่หมาย มีบางอย่างผิดสังเกตคือ ไม่มีรถจอดตามข้างทาง ทางเดินเท้าที่ปกติตอนขับรถผ่านจะผู้คนจะพลุกพล่านวันนี้กลับไม่มี!!! ขับรถมาเรื่อยๆ โดยที่มีแต่ความสงสัยจนมาถึงที่จอดรถประจำ วันนี้ไม่มีคนจ่ายบัตรจอดรถ!!! ซึ่งปกติที่จอดรถนี้จะคลาคล่ำไปด้วยรถรา กว่าจะจอดรถได้ต้องวนรถเป็นชั่วโมงแต่ทว่าวันนี้กลับไม่มีรถเลย!!!! ลงเดินจากรถจ้ำเท้ามุ่งหน้าเข้าตลาดเช้า เข้าตรอกร้านค้าประจำ ….สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือความว่างเปล่า ไม่มีคน ไม่มีของ ไม่มีร้านค้า ไม่คนขาย ไม่มีอะไรเลย!!!!

ลานจอดรถที่ว่างเปล่า

เฮ้ย!..หรือว่าตลาดสำเพ็งจะปิดปีใหม่?

เฮ้ย!..หรือว่าตลาดสำเพ็งยังไม่เปิด?

เฮ้ย!..หรือว่าตลาดสำเพ็งจะปิดวันนี้?

เฮ้ย!..เรามาทำไมเนี่ย?

หลังจากที่ยืนมองหน้ากันและถกกันอยู่พักใหญ่ ท้ายที่สุดเมื่อเราคิดอะไรไม่ออกเราก็ต้องถามผู้รู้ นั่นคืออาจารย์กูเกิ้ล(google)

Continue reading ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง ตอนที่ 9: โชว์เด๋อที่สำเพ็ง

ท่านเจ้าของกิจการที่ทำการประกอบธุรกิจไม่ว่าขนาดเล็กหรือใหญ่จำเป็นต้องมีการจัดทำบัญชี ซึ่งการจัดทำบัญชีที่ดีจะเป็นเครื่องมือช่วยให้เราทราบถึงผลการดำเนินงาน และฐานะการเงินของกิจการรวมถึงสภาพคล่องทางด้านการเงิน ในที่นี้ผมขอยกคุณประโยชน์ของการจัดทำบัญชีจากบทความของ สภาวิชาชีพบัญชี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ดังนี้ครับ

ถึงแม้ว่าเราพึ่งจะเริ่มต้นกิจการยังไม่ได้ทำครอบคลุมในส่วนของบัญชีทั้งหมด แต่ถึงกระนั้นการที่เราได้รู้ถึงคุณประโยชน์ที่แท้จริงของการจัดทำบัญชี จะทำให้เรามีความตั้งใจที่จะทำบัญชีอย่างครบถ้วนเพื่อที่จะเป็นเครื่องมือที่สามารถสร้างประโยชน์ให้แก่เราได้ในอนาคต

ขอให้บทความชิ้นนี้จงได้สร้างประโยชน์ให้แก่ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ขอให้ความร่ำรวยและความสุขสวัสดิ์จงมาสถิตแด่ท่าน

…[^,^]…

Mr.Kh

22/12/54

ปล.  โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน