3 เรื่องเล่าจาก 3 เหตุการณ์จริงที่ผมได้เจอกับ คนขี้โกง

Be Sociable, Share!

3 เรื่องเล่าจาก 3 เหตุการณ์จริงที่ผมได้เจอกับ “คนขี้โกง”

1. จะโกงแต่เด็กเลยเหรอ … หนูน้อย!!!
2. ผมโดนเรียกรับสินบนและถูกแถมท้ายด้วยการดูแคลน!!!
3. ไอ้ผู้จัดการหัวขวด

 

 

1. จะโกงแต่เด็กเลยเหรอ … หนูน้อย!!!

เมื่อวานนี้ หลังจากกลับมาจากทำงาน ผมก็มานั่งเฝ้าหน้าเคาท์เตอร์เก็บเงินของร้านเครื่องเขียน
เพื่อให้ภรรยาไปทำกับข้าวสำหรับมื้อเย็นของวันนี้ที่ด้านหลังร้าน …

ราวทุ่มกว่า ก็มีเด็กนักเรียนเข้ามาซื้อของจากชุดยูนิฟอร์มโรงเรียนน่าจะเรียนอยู่ชั้น ม.ปลาย
หลังจากที่น้องเขาเลือกซื้อของได้พักใหญ่ๆ ก็นำสินค้ามาคิดเงินที่เคาท์เตอร์ …

 

ผม    : ทั้งหมด 83 บาทครับผม
น้อง   : เอ่อ … พี่คะเปิดบิลให้หน่อยได้มั้ยค่ะ
ผม    : ได้ครับผม  เอาใบกำกับภาษีหรือบิลเงินสดล่ะ
น้อง   : บิลแบบไหนก็ได้ค่ะ แต่พี่ทำแยกเป็นสองบิล เขียนบิลละ 200 ได้มั้ยค่ะ
ผม    : (ผมอึ้งไปพักหนึ่ง) . . . เอ่อ คงไม่ได้หรอกครับ
น้อง   : พี่คะ ร้านอื่นเค้าก็เปิดให้ได้นะ
ผม    : ที่อื่นทำได้แต่ร้านพี่คงเปิดให้หนูไม่ได้
น้อง   : งั้นหนูไม่เอาของแล้วนะคะ (แล้วน้องเค้าก็เดินออกจากร้านไป)
ผม    : . . . . . .

 

เออผมก็เข้าใจอยู่หรอกครับว่า บ้านเราการคอร์รัปชั่นมันฟังรากหยั่งลึกลงไปในทุกหย่อมหญ้า
แต่นี่ เริ่มโกงกันตั้งแต่เด็กขนาดนี้ ต่อไปคงไม่ต้องพูดถึง!!! เห็นแล้วหดหู่หัวใจ …

ผมเล่าให้ภรรยาฟัง เธอบอกว่าแบบนี้ก็มีมาเรื่อยๆ เด็กบ้างผู้ใหญ่บ้าง
ผมบอกให้ภรรยาผมพิมพ์ข้อความ “ร้านนี้ไม่รับเปิดบิลเกินราคา” ตัวโตๆ
ใส่กระดาษแล้วแปะไว้หน้าร้าน และ ตรงเคาท์เตอร์เอาให้เห็นชัดๆ จะๆ จะได้ไม่ต้องมาถาม!!
ร้านผมขาย “คนกลุ่มนี้” ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร … ผมยอม!!!

 

 

ป้ายนี้จึงต้องแปะอยู่หลังจอคอมฯคิดเงินครับร้านนี้ไม่รับเปิดบิลเกินราคา

 

 

2. ผมโดนเรียกรับสินบนและถูกแถมท้ายด้วยการดูแคลน!!!

 

เดือนก่อนพึ่งมีเด็กมัธยมมาขอเปิดบิลเกินราคากับผม วันนี้มีมาอีกแล้วหนักกว่าเก่าอีก!!
เมื่อวานหลังจากเลิกงานผมก็กลับบ้านช่วยงานที่ร้านเครื่องเขียน ผมนั่งอยู่หน้าเคาท์เตอร์คิดเงิน
ส่วนภรรยาผมนั่งดูทีวีอยู่หลังเคาท์เตอร์คิดเงิน พักหนึ่งก็ลูกค้ารายหนึ่งเดินเข้ามา
ลูกค้ารายนี้เป็นผู้หญิง อายุราวสี่สิบกว่าๆ เดินวนไปวนมาอยู่ในร้านพักหนึ่ง
หลังจากนั้นแกก็เดินมาคุยกับผม


ลูกค้า  :  ร้านพึ่งเปิดเหรอ? ไม่เคยเห็น
ผม      :   ครับ … พึ่งเปิดได้สามเดือน
ลูกค้า  :  พี่ทำงานอยู่ที่ xxx … พี่ซื้อพวกสินค้าเครื่องเขียนแบบนี้เยอะ
              ปกติซื้ออยู่ในเมือง แต่มันไกลก็เลยอยากจะมาซื้อที่นี่
ผม      :   ยินดีครับผม
ลูกค้า  :  แต่ปกติพี่ซื้อเครดิตนะ
ผม      :   เหรอครับ อืมมมมมมมห์
ลูกค้า  :  ไม่ยากหรอก . . . แต่ร้านในเมืองที่พี่ซื้อหน่ะ เขามีค่าน้ำร้อนน้ำชาให้พี่นะ
ผม      :   . . . . . .
ลูกค้า  :  ร้านน้องล่ะมีมั้ย? พี่จะได้ได้มาซื้อที่นี่ ใกล้ดี
ผม      :   เอ่อ คือ . . . . คงไม่ได้หรอกครับ
              (ผมชี้มือไปที่ป้ายที่แปะไว้หลังคอมฯ “ร้านนี้ไม่รับเปิดบิลเกินราคา”)
ลูกค้า  :  . . . . . . . (แกงงและนิ่งไปแป๊ปหนึ่งแล้วเริ่มชักสีหน้า)
ลูกค้า  :  แต่ก็อย่างว่าล่ะ ปกติพี่หน่ะซื้อเยอะ ถ้าซื้อเครดิตที่นี่เยอะๆ
              ร้านนี้เงินจะพอหมุนหรือเปล่าก็ไม่รู้เนอะ!!! (กล่าวจบแล้วก็เดินออกไป)
ผม      :  . . . . . . .

 

การเรียกรับสิบบนไม่ใช่เรื่องใหม่ในสังคมนี้ และ นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเจอ
คนคนนี้คงว่าทุกคนจะเป็นเหมือนเขา ที่ “ชอบคดโกง” อยู่เป็นนิจ
อีกทั้ง เธอคงจะโมโหเพราะโดนเด็กหนุ่มหักหน้าเธอเอาดื้อๆ แบบไม่ยั้งไมตรี
จึงพาลพาโลมาดูแคลนผม ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงความรู้สึกนึกคิดของคนผู้นี้ได้เป็นอย่างดี

ฝากถึงผู้ประกอบการทุกท่าน ถ้า “เลือกได้” อย่าทำเลยครับ ถูกผิดรู้อยู่แก่ใจ
การมีนอกมีในมันอาจจะทำให้ขายของได้ก็จริง … แต่สำหรับผม มันไม่สบายใจ
ผมขอซื้อขายแบบตรงไปตรงมาดีกว่า สบายใจกว่ากันเยอะ!!! ถึงอย่างนั้น
ผมก็ยังมั่นใจว่า … ถึงร้านผมจะไม่ขายคนกลุ่มนี้ ร้านผมก็จะอยู่ได้!!!

 

 

3. ไอ้ผู้จัดการหัวขวด

ตัวผมเองมีธุรกิจอีกตัวหนึ่ง ที่มีรถส่งสินค้าหลายคัน

วันหนึ่งผมไปเติมน้ำมันที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งใกล้ๆบริษัท ซึ่งปกติผมก็เติมประจำ
ในขณะที่ผมรอเติมน้ำมันอยู่ ผมได้ยินคนขับรถฝั่งตรงข้ามพูดกับเด็กปั๊มว่า
“น้อง!!! ดีเซล 700 เขียนบิล 1,000 หนึ่งนะ” เด็กปั๊มก็รีบไปจัดการตามคำบอก
เมื่อคนขับรถได้ใบเสร็จปุ๊ป คนขับรถให้เงินเด็กปั๊มไป 20 บาท แล้วก็ขับรถไป …

หลังจากที่ผมเติมเสร็จผมได้รับใบเสร็จมา ผมก็ขับรถออกไป
ผมกดโทรไปตามเบอร์ที่ปรากฏอยู่ในบิลขอสายผู้จัดการปั๊ม
ผมรอสายอยู่พักหนึ่งก็มีคนมาคุยกับผมบอกว่าเป็นผู้จัดการปั๊ม
ผมเล่าเรื่องราวที่ผมเห็นให้ ผู้จัดการปั๊มฟัง …

รู้มั้ยครับ ว่า ผู้จัดการคนนี้เค้าตอบกลับมาว่าอะไร???  

“ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่ น้ำมันผมก็ได้ขาย ลูกน้องผมก็ได้ประโยชน์!!!”

ให้มันได้อย่างนี้!!! เจริญมาก!!! แล้วเจ้าของเงินที่เค้าโดนโกงล่ะ!!! คงลืมคิด!!!
ผมเลิกเติมปั๊มนี้อีกเลย และ กำชับบอกพนักงานขับรถของบริษัททุกคน ว่า …
ห้ามเติมน้ำมันปั๊มนี้เด็ดขาด!!! ถ้าใครเติมผมถือว่าเข้าข่ายอยากจะทุจริตบริษัท!!!
ตอนนี้ ถ้าผมเจอปั๊มไหนที่มีป้ายตัวโตๆว่า “ไม่รับเปิดบิลเกินราคา”
ผมจะจดไว้ แล้วบอกให้คนขับรถไปเติมปั๊มน้ำมันนั้นๆ

 

3 เรื่องราวที่สะท้อนสังคม … บ้านเมืองของเราในทุกวันนี้มันคละคลุ้งและอบอวนไปได้เรื่องราวของการทุจริต 
การทุจริตมันคือเนื้อร้ายที่คอยกัดกินเราและไม่ใชเรื่องไกลตัวอย่างที่คิด
ช่วยกันครับ คนละไม้คนละมือเพื่ออนาคตของลูกหลาน ….

 

 

 

Be Sociable, Share!

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website