วันอากาศร้อน ๆ อีกวันในเดือนเมษายน คนรอบ ๆ ข้างเริ่มทักว่า “ผมยาวแล้วนะ” ผมจึงเริ่มมองหาร้านเสริมหล่อทันที ระหว่างขับรถไปเรื่อย ๆ สองข้างทาง ผมพยายามมองหาร้านตัดผมชาย จนพบร้านหนึ่งมีชายวัยรุ่นเหมือนกำลังรอคิวประมาณ 3-4 คน ผมจึงถอยรถกลับไปอีก 4-5 คูหา หาทำเลจอดรถเสร็จผมเดินบึ่งเข้าไปหาผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่กับพื้นในร้านซึ่งหล่อนกำลัง “เปิบ” อาหารมื้อเที่ยงอย่างเพลิดเพลิน ผมถามว่า “ตัดผมเท่าไหร่ครับ” เธอก็ตอบผมว่า 50 บาท ผมสอดส่องสายตาไปรอบ ๆ ภายในร้านเป็นห้องแถวเก่า ๆ มีเด็กชายคนหนึ่งกำลังเล่นโซฟาน่าจะเป็นลูกของช่างตัดผมซึ่งเธอกำลังจัดเก็บภาชนะอาหารเที่ยงอยู่ ข้างฝาบ้านมีการประดับใบประกาศนียบัตร (อะไรไม่รู้ไกล ๆ ) รูปนางงามนพมาศ (อาจจะสื่อว่าเป็นคนแต่งหน้าทำผมให้) อยู่หลายอัน
ลองของร้านตัดผมเพชรบุรี
เธอเป็นหญิงวัยกลางคนประมาณสี่สิบต้น ๆ รูปร่างผอม เดินเข้ามาเตรียมอุปกรณ์ ซึ่งแต่ละอันน่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบปีขึ้นไป เครื่องมือแต่ละชิ้นจัดระเกะระกะไม่เป็นระเบียบ เธอถามผมว่า “เอาทรงอะไร” ผมตอบเธอว่า “เอาซอยสั้นครับ” “ไม่เอารองทรงใช่ไหม” เธอถามย้ำ ผมเลยตอบอย่างหนักแน่นว่า “ครับ”
ช่างเสริมหล่อก็เริ่มโดยการฉีดน้ำบนหัวก่อน อันนี้เป็นธรรมเนียมปกติของช่างตัดผมทั่วไป จากนั้นเธอเอากรรไกรตัดผม ฉึกแรก ผมเริ่มใจไม่ดีเพราะน้ำหนักและการจับผมของเธอมันแปลก ๆ จนกระทั่งเธอไล้มาตัดผมบริเวณหูของผมเท่านั้นแหละผมร้องจ๊ากเสียงหลง คมกรรไกรหนีบเอาเนื้ออันบอบบางผมไปด้วย เธอยังไม่หยุดกับการกระทำของเธอ ผมต้องนั่งลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ อึ้งทึ่งเสียวกับกรรมวิธีอันแปลกประหลาด (ถึงว่าไม่มีใครมาตัด) เธอจะคอยถามผมตลอดว่า เอาแค่นี้พอไม๊? แบบนี้เป็นงัย? โอเคมั้ย? ตลอด แต่ระดับคุณภาพแต่ละฉึกนี่มันไม่ยักจะเท่ากัน ยิ่งช่วงที่มาตัดด้านหน้า ผมสามารถสัมผัสถึงอาหารเที่ยงจากมือเธอได้ดี เพราะมันมีกลิ่นปลาเค็มติดอยู่ด้วย มืออยู่ไกลจะได้กลิ่นอ่อน ๆ ถ้าอยู่ใกล้คุณจะทราบได้เลยว่าเป็นปลาตัวผู้หรือตัวเมีย
ตัดอยู่ประมาณไม่ถึง 10 นาที (เร็วแสด) เธอถามว่า “โกนหนวดด้วยไหม?” “ครับ” ผมตอบอย่างหวาดระแวง เธอก็จัดแจงเอาใบมีดแล้วน้ำยาอะไรสักอย่าง แอลกอฮอล์ไม่น่าจะใช่เพราะมาทาตามผิวหนังไม่ยักจะเย็นหรือแสบแต่อย่างใด ก่อนที่เธอลงมีดผมเหลือบไปเห็นเศษเส้นขนติดอยู่ที่โคนมีเป็นจำนวนมาก ผมจึงยิงคำถามหลังจากลงมีดไปแล้วสองสามฉึก “นี่มีดใหม่ใช่ไหม?” “แน่นอนเราเปลี่ยนใบมีดทุกคนบางคนต้องใช้ถึงสองอัน” เธอการันตีความสะอาด (แต่ดูแล้วไม่เคยทำความสะอาดเล้ยยย) น้ำหนักมือเธอนั้น เหมือนขณะคุณลับมีดมากกว่าจะเป็นการโกนหนวด ผมคิดตลอดว่านี่เหลือดตูออกเยอะแล้วใช่ไหม? ทำไมมันแปล๊บ ๆ เย็น ๆ อย่างนี้? องศาในการโกนของเธอนั้นผมไม่เคยเจอมาก่อน นิ้วเท้าผมจิกเพราะความเสียวอยู่ตลอดเวลาในขณะที่ลูกชายของเธอเล่นโซฟาอย่างสนุกสนาน ช่วงตัดขนจมูกก็ลุ้นตัวโก่ง ว่าอย่าจิ้มถูกเนื้อด้านในนะ เพราะมันเจ็บจนน้ำตาเล็ด หลาย ๆ คนคงเคยเป็นสิวในโพรงจมูกใช่ไหม เวลาแคะออกมันเจ็บขนาดไหนทุกคนคงจะทราบดี แต่มันก็ผ่านไปด้วยดี (เห้อ)
รวมเวลาในการตัดประมาณ 15 นาที ผมสำรวจตัวเอง หนวดครึ้มเป็นหย่อม ๆ ขนจมูกยังแพลมอยู่เหมือนเดิม ส่วนขนบนหัวมีลักษณะเหมือนแมวป่วยครับ เป็นกระจุก ๆ (ซอยยังงัยของมันฟร่ะ) ผมก็คิดด่าตัวเองในใจ “ไม่น่าลองของเลยตู”
สมน้ำหน้าค่ะ
ขอบคุณที่ให้กำลังใจคับ
5555ตลกอ่า แต่น่าจะไม่ใช่ร้านกี้แน่ๆๆเลยว่างๆๆลองมาตัดที่ร้านกี้บ้างนะอยู่หลังบิกซีเพชรอ่ะคะ (ล้ำเลิศซาลอน) รับรองไม่ตัดหู
ว่าง ๆ จะแวะไปใช้บริการนะคับ ตัดผมชายนี่คิดเท่าไหร่เอ่ย?
ร้านตรงแยกต้นมะม่วงเลยไฟแดงมานิดเดียวอยู่ข้างร้านยารุ่งอรุณ! ชื่อร้าน P’แอ๊ป ตัดผมวัยรุ่นเจ๋งมากอ่ะ! แบบเซ็ทแล้วพอดีไม่สั้นไปหรือว่าบางไป ช่างประมาณว่าเป็นทอมอ่ะ แต่พูดจาเป็นกันเองสั่งได้บอกได้จะเอาแบบไหน..ร้านไม่หรูมากแต่ไม่ถึงกับเก่าเกิน สระ+ตัด 120 เราตัดประจำ..ทั้งเพชรเราโดนก็ร้านนี้แหละครับ