แม่บอกผมว่า อายุยังน้อยอย่าพึ่งใช้ชีวิตแบบ Slow life เลยลูก!!!

แม่บอกผมว่า … อายุยังน้อยอย่าพึ่งใช้ชีวิตแบบ Slow life เลยลูก!!!

ช่วงนี้ผมมักได้ยินคำว่า การใช้ชีวิตแบบ Slow life บ่อยๆ … การใช้ชีวิตแบบ Slow life ถ้าให้ผมเดาก็น่าจะหมายถึง ใช้ชีวิตอย่างเนิบช้า ค่อยๆเสพสุขกับชีวิตโดยที่ไม่มีเวลามาเป็นตัวเร่งเร้า … ชีวิตลักษณะนี้น่าจะเป็นเป้าหมายของใครหลายๆคน … วันนี้ผมขอเล่าสู่กันฟังถึงมุมมองที่ผมและครอบครัวผมมีต่อประเด็นนี้ …
ปีนี้ผมอายุอานามก็ไม่มากไม่น้อยอยู่ที่ 30 ปีบริบูรณ์ … ผมเกิดมาจากครอบครัวข้าราชการ แต่ก่อนแม่ผมเป็นพยาบาล พ่อเป็นผมตำรวจชั้นประทวน ปัจจุบันพวกท่านเกษียณแล้ว … ผมอยู่บ้านพักข้าราชการของพ่อมาตั้งแต่เกิดจนเรียนจบมหาวิทยาลัยค่อยย้ายออก … หลายปีที่ผ่านมาผมใช้ชีวิตแบบ Super very fast life ทุ่มเทกับการทำงานและการลงทุนอย่างเต็มที่ จนปัจจุบันผมมีธุรกิจหลายอย่าง มีร้านเครื่องเขียน มีบ้านเช่าหลายหลัง รวมถึงการสร้างบ้านขาย (ขออนุญาตไม่ขยายความนะครับ เล่าบ่อยเกรงว่าเพื่อนๆจะเบื่อเอา แต่ถ้าสนใจเรื่องราวสามารถคลิ๊กที่อมยิ้มได้เลยนะครับ) … ภายในสองปีนับจากนี้ ผมจะมีเงินสดก้อนใหญ่เข้ามาจากการขายบ้านที่ผมกำลังทำอยู่ทั้งหมด (ปีนี้ผมมีกำหนดสร้างทาวน์เฮ้าส์ 12 หลังสร้างขายไปแล้ว 6 กำลังสร้างต่ออีก 6 หลัง … ปีหน้าตามแผนจะสร้างบ้านเดี่ยวอีก 8 หลัง) แล้วผมจะนำเงินสดทั้งหมดที่ได้ไปสร้างอพาร์ทเม้นท์ขนาด 40 ห้อง และ อพาร์ทเม้นท์หลังนี้คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราว

เย็นๆวันหนึ่งของเมื่อสองเดือนก่อน … ผมนั่งอยู่หน้าบ้านกับแม่สองคน

แม่   :   แม่ว่าณัฐอย่างพึ่งสร้างอพาร์ทเม้นท์เลยลูก (แม่พูดลอยๆขึ้นมา)
ผม   :   ทำไมล่ะครับ?
แม่   :   สร้างอพาร์ทเม้นท์มันใช้เงินสูงนะ เราเองก็มีไม่พอ
ผม   :   ไม่เป็นไรครับ สบายมาก ยังพอได้อยู่ ไปกู้ธนาคารนิดหน่อย หักลบเงินจ่ายหนี้แล้วก็ยังเหลือเดือนละหลายหมื่น จ่ายไปโปะไปเดี๋ยวไม่กี่ปีก็หมดครับ
แม่   :   แล้วถ้าสร้างแล้ว ณัฐจะมีเงินทุนไปสร้างบ้านขายต่อหรือ?
ผม   :   น่าจะไม่มีครับ …. แต่เดี๋ยวผมปรับแผนเอา คงเลิกสร้างขาย ค่อยๆเก็บๆเงินแล้วไปซื้อบ้านปล่อยเช่าแทน มีเมื่อไหร่ก็ทำเมื่อ สบายๆ ตื่นสายๆ นั่งอ่านหนังสือชิวๆ เฝ้าอพาร์ทเม้นท์ ผมก็ว่าท่าทางจะสบายดีนะครับ (แล้วผมก็หัวเราะ)
แม่   :   (แม่ถอนใจยาว) . . . เราอยากทำอพาร์ทเม้นท์จริงหรือเปล่า? … อีกอย่างเราอายุยังน้อยยังทำอะไรได้อีกเยอะ แม่ว่ามานั่งรอ กว่าจะเก็บเงินก้อนได้ใหม่ไฟในการทำงานไม่หมดก่อนหรือ?
ผม   :   . . . . . . . . . .
แม่   :   แม่รู้ว่าเรื่องที่เราจะสร้างอพาร์ทเม้นท์นี่เราจะสร้างก็เพราะเป็นความฝันของแม่ …  มันก็ใช่ว่ามันเป็นสิ่งที่แม่ชอบ มันเป็นสิ่งที่แม่บอกว่าแม่อยากมี (แม่ก็นิ่งเงียบไปพักหนึ่ง แล้วก็ว่าต่อ) … แม่เอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับพ่อแล้ว พ่อบอกแม่ว่าจะเอาความฝันของเราไปเป็นภาระของลูกทำไม ถึงเขาจะพอมีเงินก็จริง  แต่ก็ไม่พอสร้างทั้งหมดต้องกู้หนี้ยืมสินมาอีก กว่าจะใช้เขาหมดก็อีกหลายปี
ผม   :   สบายมากครับ . . . (ผมยังไม่ทันพูดต่อ แม่ผมก็ตัดบท)
แม่   :   แม่ไม่อยากให้เราสร้างอพาร์ทเม้นท์ตอนนี้ วันหน้ามีโอกาสหน้ามีค่อยสร้างก็ได้ …  เราอายุยังน้อย แม่ว่าคนวัยนี้ยังเป็นวัยที่ต้องทำงาน ยังมีไฟ ยังมีแรง ยังมีฝัน …  ในเมื่อกิจการสร้างบ้านขายของเราก็ไปได้ดี เราเอาไปทำทุนต่อเถอะ เอาไปสร้างกิจการ เอาไปสร้างฝันของตัวเอง!!!
ผม   :   . . . . . . . . .

ผมเองก็สองจิตสองใจกับเรื่องนี้ … ผมยอมรับว่าเรื่องการสร้างอพาร์ทเม้นท์นี้มีผลมาจากความฝันของแม่ก็จริงแต่อีกนัยหนึ่งผมก็อยากจะใช้ชีวิตช้าๆ ชิวๆ และ สบายอารมณ์บ้าง …ในขณะที่ผมตัดสินใจแล้วสร้างเพื่อหวังจะใช้ชีวิตแบบ Slow life … แม่ก็ได้แนะนำเพื่อเตือนสติ ในสิ่งที่ท่านคิดแก่ผม …

ผมเชื่อคำท่านนะ … ผมว่าจริงของท่าน ผมอายุยังน้อย ยังทำงานหนักได้อีกนานยังไปได้อีกไกลถ้าใจถึงพอ … ผมเก็บโครงการอพาร์ทเม้นท์ของแม่ทดไว้ในใจก่อนชั่วคราว ตอนนี้ผมเอาเงินทุนก้อนนั้นไปวางแผนสร้างขายต่อในอนาคต ตอนนี้ผมเริ่มเสนอซื้อที่ดินเพิ่มเพื่อพัฒนาโครงการอื่นๆต่อ วางแผนขยับขยายกิจการเพิ่มเริ่มชีวิตแบบเร่งรีบอีกครั้ง … ถ้าถามว่าทำไปทำไมทั้งที่รู้ว่ามันเหนื่อย? เพื่อลูก? เพื่อครอบครัว? เพืออนาคต? … แน่นอนนั่นก็ส่วนหนึ่ง  แต่ประเด็นสำคัญ คือ ความท้าทายในชีวิต … ผมก็แค่อยากรู้ว่าและอยากตอบคำถามที่ว่า คนชีวิตธรรมดาคนหนึ่งอย่างผมมันจะไปไกลได้ถึงขนาดไหน?!? ถ้าจะตอบคำถามนี้ ผมมองว่าชีวิตแบบ Slow life คงไม่ตอบโจทย์ … ผมคงต้องเลือกเส้นทาง Super very fast life มากกว่า!!!

ผมคิดว่าผมยังไหวนะกับชีวิตเร็วๆแบบนี้ และ แม่ผมเองก็เชื่ออย่างนั้น

…[^_^]…

ปล.
- ผมมองว่าเรื่องราวนี้ไม่มีถูกไม่มีผิดครับ และนี่เป็นเพียง “อีกหนึ่งมุมมอง” ที่มีต่อเรื่องนี้เท่านั้นนะครับ
- รูปบ้านทาวน์เฮ้าส์เฟสใหม่ที่กำลังสร้างครับ … เริ่มงานรากฐานแล้ว … วันหน้าฟ้าใสจะมาเล่าต่อครับว่ากิจการเป็นอย่างไร หรืออาจจะเล่าเรื่องการพัฒนาโครงการขนาดเล็กจิ๋วแบบละเอียดยิบๆสักบท เผื่อเพื่อนๆสนใจธุรกิจแนวนี้ …[^_^]…

สร้างบ้าน

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website