เงินค่าแรงก้อนแรกในชีวิต!!!

เงินค่าแรงก้อนแรกในชีวิต!!!

 

บทนี้ผมขอย้อนอดีตไปสักสิบกว่าปี ไปเล่าเรื่องราวของ “เงินค่าแรงก้อนแรกในชีวิต”

 

เท้าความสักเล็กน้อย … คุณพ่อและคุณแม่ของผมนั้นท่านทั้งคู่รับราชการ ปู่ย่าตายายเป็นชาวนาชาวสวน … ช่วงปิดเทอมวัยเด็กของผมจึงถูกส่งมาอยู่ในไร่ในสวนที่บ้านคุณยาย ปิดเทอม 2 เดือนพ่อกับแม่ของผมจะมาส่งผมที่บ้านยายพร้อมกับขนมถุง 3-4 โหลกับเงินอีกนิดหน่อย เด็กเราก็ช่วยงานยายเท่าที่ทำได้ แต่โดยมากจะไม่ค่อยได้เรื่องได้ราวเท่าไหร่เพราะยังเด็ก พอเปิดเทอมก็กลับไปเรียนปกติ ผมทำแบบนี้ทุกปี ทุกอย่างก็ดำเนินมาอย่างเป็นปกติ แต่อยู่มาวันหนึ่ง มีบางอย่างเกิดขึ้น “เราเป็นหนี้ท่วมตัว” โดยที่เราไม่ได้เป็นคนก่อ (เกิดจากการค้ำประกันหนี้นั้น) … ชีวิตเราเปลี่ยนแปลงไปมาก เป็นเวลาหลายปีที่พ่อกับแม่ของผมต่างก็ตั้งหน้าตั้งตาหาเงินอย่างเต็มที่เพื่อที่จะใช้หนี้เหล่านั้น … ปิดเทอมผมถูกส่งมาบ้านยายเช่นเดิมแต่ไม่มีขนมและเงิน!!!

 

มีวันหนึ่งผมไปซื้อของในตลาดกับน้าสาวแล้วไปเจอโฆษณา “พิซซ่า” จากที่ไหนสักแห่งในตลาดผมเห็นแล้วอยากกินมาน้ำลายสอ กลับมาถึงบ้านผมก็รบเร้าขอเงินยายเพื่อไปกินพิซซ่า … ยายบอกว่าผม “ยายไม่มีเงินให้เจ้าหรอก แต่ถ้าอยากได้เงินก็ให้ไปทำงาน” และให้ผมไปถามพี่ชายที่อยู่ข้างๆบ้านดู … ตัวผมอยู่ ม. 1 พี่ชายอยู่มหาวิทยาลัยปี 2 เทอมแต่ชาวงนี้ปิดเหมือนกันเลยกลับบ้านช่วยที่บ้านมาทำสวน พอจบงานในสวนแกก็ไปรับจ้างทำนู่นนี่ไปเรื่อย

 

ผมเดินไปหาพี่ชาย บอกว่าผมอยากทำงาน พี่ชายตกปากรับคำว่าจะให้ผมทำงานกับแกโดยมีเงื่อนไขว่าต้องอดทนและต้องไม่เกี่ยงงาน แต่ตอนนี้ยังไม่มีถ้ามาแล้วจะไปเรียก … หลายวัยผ่านไป แกมาตามผม บอกว่ามีงานแล้วงาน “ใส่ปุ๋ย” ในสวนมะม่วงหิมพานต์ ปุ๋ยที่ใส่คือ “ขี้ไก่ แบบสดๆ” !!! … งานที่ต้องทำคือ ไปซื้อมูลไก่จากฟาร์มไก่ ยกใส่รถกระบะ แล้วนำไปใส่ในสวนวางตามโคนต้น

 

เช้าวันแรก … เริ่มจากไปยกกระสอบมูลไก่จากฟาร์ม มูลไก่หนอนไต่ยั้วเยี้ย มันก็ไต่มือไปไต่มือมาผมก็ปัดไปปัดมาแรกๆก็ปัดครั้งหลังๆเลิกปิดและเพราะเยอะมาๆ ขนขึ้นรถเสร็จก็ลากไปใส่ในสวน ลงสวนเสร็จก็วิ่งมาฟาร์มต่อ … รอบสองรอบแรกก็ไม่เท่าไหร่แต่พอตกบ่ายงานเริ่มงอก กระสอบมูลไก่ตั้งกลางแดดร้อนๆ ผลก็คือ มูลไก่ร้อนๆเหลวๆยกกระสอบทีน้ำไหลใส่ขา … เราสองคนใช้เวลาหลายวันกว่าจะลงครบทุกต้น … งานจบพี่ชายผมก็ไปรับค่าแรงจากเจ้าของสวนและแบ่งให้ผม หลังจากผมรับเงินค่าแรงผมก็บอกพี่ชายว่าพาผมไปกิน “พิซซ่า” หน่อย!!! … พี่ชายผมขำก๊ากเลยถามผมว่า “ที่มาขอทำงานเพราะอยากไปกินพิซซ่าใช่มั้ย … เออไปอาบน้ำ เดี๋ยวพาไป”  … คุณสมบัติจำเพาะของมูลไก่อีกข้อหนึ่งคือกลิ่นติดทนนานมาก อาบน้ำสามเที่ยวกลิ่นก็ๆไม่ออก … แต่ไม่เหม็นเท่าไหร่เพราะชิน … ซื้ดดดด ชื่นใจ … หยิบพิซซ่ากินเคล้ากลิ่นที่มาของเงินที่ติดอยู่ที่มือ … ผมจำได้ไม่ลืมเลือน “เงินค่าแรงก้อนแรก” ในชีวิต …

 

นี้คือเงินค่าแรงก้อนแรกในชีวิตของผมครับ … ได้มาจาก “ขี้” แท้ๆเลยแบบไม่มีอย่างอื่นปนเลยครับ 555+ หลังจากนั้นผมก็รับใส่ปุ๋ยกับพี่ชายเรื่อยมาครับ ผมลอง “ขย้ำ” มาหมดมูลเป็ด มูลไก่ มูลหมู มูลวัว หรือ แม้แต่ปุ๋ยเคมี

 

ผมมองว่างานทุกงานอาชีพทุกอาชีพถ้าทำโดยสุจริต สำหรับผมไม่มีงานใดน่ารังเกียจ เพราะ ผมเองก็ทำไม่เลือก ถ้ามันทำแล้วได้เงินและไม่ผิดกฎหมาย ผมทำหมด …

 

ขอให้มีความสุขกับการทำงานครับ

 

บทหน้ามาต่อกันครับกับประสบการณ์การเป็นพ่อค้าครั้งแรก ตอนนั้น ผมอยู่ ม. 3 !!!!

 

…[^_^]…

ปล.

 

ภาพนี้ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาครับแถมให้!!! … ผม พี่ชายและเพื่อนผมกำลังเอาต้นไม้ไปปลูกในสวนครับ

ใส่ปุ๋ย มาม่ากับปลากระป๋อง

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website