Category Archives: ร้านกิ๊ฟช็อป ทอรุ้ง

เรื่องราวเกี่ยวกับการลงทุนที่นำมาจากกรณีศึกษาในธุรกิจร้านกิ๊ฟช็อป ที่มีชื่อร้านว่า “ทอรุ้ง”

ขาดทุน 30000

ร้านผมเปิดมาร่วมสามเดือน ขาดทุนเดือนละ 30,000

ผมแตกไลน์ขยายกิจการจากการเปิดร้านกิ๊ฟช็อปอย่างเดี่ยวมาเป็นร้านเครื่องเขียนและกิ๊ฟช็อป ย้ายร้านใหม่ ใหญ่กว่าเก่า ลงทุนเพิ่ม … ด้วยขนาดกิจการที่ใหญ่ขึ้น ค่าใช้จ่ายคงที่เพิ่มขึ้นมาก ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว  … ผมเปิดร้านใหม่มาได้ สองเดือนกว่าๆ ผลออกมาเป็นเช่นนี้ … เดือนแรก ขาดทุน ไปร่วมสี่หมื่น เดือนที่สอง ขาดทุน ตุนเพิ่มไปอีกสามหมื่นเศษ เดือนนี้คงไม่แคล้ว ขาดทุนอีก!!! …   “ลงทุนไปหลายแสนแล้ว … เปิดมาจะสามเดือนแล้วยังขาดทุน … กำไรยังไม่พอค่าใช้จ่าย ค่าเช่า ค่าน้ำค่าไฟ…

ทอรุ้ง ตอนสุดท้าย

ทอรุ้ง 30 : ในที่สุด … ก็มาถึงตอนจบ

บทความนี้เป็นบทความลำดับที่ 30 ของร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง ผมเขียนต่อเนื่องมาได้นานนับปี … ในที่สุดก็ถึงวันนี้ วันที่เราต้อง … ปิดกิจการ ณ ที่แห่งนี้ลง ผมก็รู้สึกใจหายเหมือนกันที่วันนี้ต้อง “ย้ายออก” ออกจากร้านตรงนี้… และใจหายมากยิ่งขึ้นไปอีก เพราะต่อไป … คงไม่มีอีกแล้ว ชื่อ … ร้านทอรุ้ง   มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก…

cts_logo02

เปิดร้านเครื่องเขียน สเตชั่นนารี่ ตอนที่ 3/8 : ขอคำปรึกษาจากผู้รู้

ในครั้งอดีตผมเคยเปิดกิจการตัวหนึ่ง … แต่ในการเปิดกิจการครั้งนั้นมีความผิดพลาดมหันต์คือ ผม “นั่งเทียนเขียนแผนธุรกิจ” เขียนจากจากหน้าจอคอมฯอยู่กับกระดาษอย่างเดียว แผนใครดี แผนใครเจ๋ง กลยุทธ์ใครแจ๋ว นำมายำใหญ่ใส่รวมกันโดยไม่นำข้อมูลมาวิเคราะห์ให้ถี่ถ้วน และขาดการปรับประยุกต์ มันเกิดจากการขาดสติ ขาดความรอครอบ มั่นใจมากเกินเหตุ ซึ่ง ความมั่นใจที่มีมากเกินไป ก็เป็นเหมือนกะลาอย่างหนาที่ครอบโลกกว้างเบื้องนอกเอาไว้   หลังจากนั้นผมเปิดกิจการมาอีกหลายตัว และการเปิดกิจการใหม่ในครั้งนี้แน่นอนว่าผมย่อมมีความมั่นใจในระดับหนึ่ง แต่ถึงผมจะมั่นใจมากเพียงใด มันคงก็ไม่ดีที่สุด และผมอาจจะตกหล่นเรื่องสำคัญบางประการไป ผมจึงเอาโครงการนี้เข้าไปปรึกษา “ผู้รู้” ในเรื่องธุรกิจมากกว่าผม ท่านผ่านร้อนผ่านหนาวในเรื่องธุรกิจมามากนี้คือน้าชายผมเอง มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า…

การแบ่งงานและลำดับการทำงาน เปิดร้านเครื่องเขียน

สเตชั่นเนอรี่ ตอนที่ 2/8 : อย่าทำงานอย่างสะเปะสะปะ

ในเวลากระชั้นชิดเช่นนี้ …. วันเวลาจะผ่านไปอย่างรวดเร็วและไม่คอยท่า ผมมีเวลาราว 2 เดือน ก่อนที่จะถึงวันที่ต้องพร้อม “เปิดกิจการ” ดังนั้นผมจะทุ่มให้กับงานนี้อย่างเต็มที่   งานปริมาณมากๆ สำคัญ และ เร่งด่วน เช่นนี้ มักจะทำให้เรา “ลนลาน” ทำอะไรไม่ถูก ทำพร้อมกันไปหมดทุกอย่าง นู่นก็ต้องทำ นี่ก็ต้องรีบ นั่นก็ต้องเร่ง แต่งานที่ทำนั้นมักจะไม่เป็นชิ้นเป็นอัน สะเปะสะปะไปทั่ว มั่วและยุ่งเหยิง   ดังนั้นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการทำงานเราจึงควร “เรียงลำดับงาน”ที่ต้องทำ ทีมงานหลักของเรามี 3…

ร้านเครื่องเขียน 1-15

สเตชั่นนารี่ ตอนที่ 1/8 : ฝันของแม่กำลังเป็นจริงและผมกำลังเริ่มต้นก้าวสู่ธุรกิจเครื่องเขียนร้อยล้าน

เรื่องมันจากความทรงจำสมัยเด็กๆ …. สมัยที่คุณแม่ผมยังรับราชการเป็นพยาบาลประจำโรงบาลรัฐบาลประจำจังหวัดแห่งหนึ่งนั้น เมื่อผมเด็กๆ เราเดินเข้าในร้านที่ทำธุรกิจนี้ แต่ก่อนยังเป็นแค่ อาคารพาณิชย์สองห้อง คุณก็แม่เดินเลือกหาเดินชม สอบถามอย่างสนใจ แล้วบอกผมว่าแม่ฝันว่าอยากเปิดกิจการแบบนี้ คุณแม่ผมพูดถึงกิจการนี้เสมอๆ ว่า กิจการใหญ่โตขึ้นตามลำดับ จากสองห้อง เป็นสี่ห้อง ปัจจุบัน เป็นสิบคูหา และ มีหลายสาขา … ผมรับรู้ถึงความใฝ่ฝันของคุณแม่ ที่อยากทำกิจการนี้ ในตลอดหลายปี …   วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผมรู้สึก ฮึกเหิม อิ่มเอิบ มากที่สุดอีกหนึ่งวัน เพราะ…

cts_logo02

ทอรุ้ง 29 : วันนี้ผมตัดสินที่กระโดดไปข้างหน้า ถึงแม้ว่า …

ร้านทอรุ้งเป็นร้านกิ๊ฟช็อปเล็กๆ เป็นกิจการที่เซ้งเขามาอีกต่อหนึ่ง จากมองเห็นลู่ทาง กิจการตอนนี้เป็นอาคารพาณิชย์ 1 คูหา เปิดกิจการมาได้ปีกว่าๆ กิจการอยู่ได้และพอมีกำไร วันนี้เราตัดสินใจที่จะกระโดดไปข้างหน้า โดย “การขยายกิจการ” โดยจะไปเช่าอาคารพาณิชย์สามคูหา และ แตกไลน์สินค้า มาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า … ผมมักกล่าวย้ำเสมอๆถึงเรื่องกับเรื่องของ “โอกาส”   “โอกาสจะผ่านหาเราเสมอ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราจะคว้ามันได้หรือเปล่า และโดยมากโอกาสมันมักจะมาตอนที่เราไม่พร้อมเสมอๆ” และคราครั้งนี้ก็เช่นกัน … มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน…

cts_logo02

ร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง 28 : เสียใจแต่ … ทำใจให้ไม่แคร์

สวัสดีปีใหม่ครับทุกๆท่าน ขอให้ปีนี้ เฮง เฮง เฮง กันทุกคนนะครับ …[^_^]… โพสแรกของปีและแรกครั้งของพันทิพโฉมใหม่ ขอลงเรื่องราวของร้านกิฟช็อปทอรุ้งครับ   “เทศกาลปีใหม่” กับ “ของขวัญ” ดูเหมือนจะเป็นของคู่กัน ช่วงวันปีใหม่ทีไรสินค้าแนวของขวัญจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า หรือ เรียกได้ว่าเป็นไฮซีซั่นของกิจการแนวนี้เลยทีเดียว   ตัวผมได้ร่วมกับภรรยาเปิดร้านกิ๊ฟช็อปในต่างจังหวัดร้านหนึ่ง ปีใหม่ ปีนี้ ผมรู้สึก เสียใจในบางสิ่ง แต่ กำลังทำใจให้ไม่แคร์ …[T_T]… มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต”…

cts_logo02

ทอรุ้ง ตอนที่ 26: เตรียมรับมือกับช่วงที่ขายดีที่สุดของปี

วันนี้ฤกษ์งามยามดีขอหยิบเรื่องทอรุ้งมาเขียนสักบทความ หลังจากห่างหายจากการเขียนเรื่องร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้งไปเสียนาน ร้านขายสินค้าจำพวก กิ๊ฟช็อป ของขวัญ ของกระจุ๊กระจิ๊ก อาจเข้าข่ายที่มีลักษณะการขายเป็นกิจการแบบ “วัฎจักร” และแน่นอนช่วงที่ขายดีที่สุดของกิจการนื้คือ “ช่วงปีใหม่” ทอรุ้งได้รับบทเรียนมาไม่น้อยทั้งทางด้านดีและไม่ดีจากประสบการณ์ของช่วงนี้เมื่อปีก่อน มีประสบการณ์ มีบทเรียนมาแล้ว เรารู้ว่า เมื่อปีก่อน…สิ่งใดที่เราทำพลาด สิ่งใดเราเตรียมไม่พร้อม สิ่งใดที่เราขาดตกไป เราจะพยายามไม่ทำให้เรื่องความผิดพลาดเก่าๆ ซ้ำๆ เราป้องกันความผิดพลาดที่อาจจะเกิดขึ้นได้จาก การวางแผนล่วงหน้า มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com…

กระเป๋าร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง

ทอรุ้ง ตอนที่ 25: สินค้าฝากขาย

หน้าฝน ฝนตกพร่ำๆสลับกับตกหนักบางวัน เหล่าบรรดาพ่อค้าแม่ค้า ที่ขายของตามตลาดนัดก็ดีที่เปิดหน้าร้านก็ดี ช่วงนี้น่าจะหงอยเหงาเศร้าซึมในวันที่ครึ้มฟ้าครึ้มฝนเช่นนี้     ทอรุ้งก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน จะสนุกหน่อยก็ตรงที่ ช่วงนี้ลมฝนแรง ตุ๊กตาตัวโตที่วางโชว์หน้าร้าน ทั้งบินทั้งกลิ้งไปหลายรอบแล้วเราต้องตามวิ่งไปจับนี่ล่ะ …[^,^]…     จั่วหัวเรื่องไว้ว่า “สินค้าฝากขาย”   อธิบายสักนิดครับว่า สินค้าฝากขาย ก็คือ คนผู้หนึ่งการนำสินค้าชนิดหนึ่งไปฝากอีกคนหนึ่งขาย ผู้ที่เกี่ยวข้อง มีอย่างน้อยสองคนคือ ผู้ฝากขาย และ ผู้รับฝาก   มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน”…

ทอรุ้ง 24 p1 ยอดขาย 1 ปี

ทอรุ้ง ตอนที่ 24: เปิดร้านร้านกิ๊ฟช็อป Gift shop มาครบหนึ่งปี

  เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกจริงๆ เผลอหน่อยเดียว หนึ่งปีผ่านไปเสียแล้ว   ผมเขียนบทความเกี่ยวกับการ ลุกปั้น การดำเนินการ และการจัดการ รวมถึงเรื่องราวต่างๆทั้งแง่บวกและแง่ลบ รวมถึงปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้น ของเรื่องราวกิจการร้านขายของขวัญเล็กๆนามว่า ร้านทอรุ้ง     ตอนนี้เป็น ตอนที่ 24 ซึ่งผมจะสรุปประเด็นต่างๆที่ผ่านมาในหนึ่งปี     ผมขอเริ่มสรุปเรื่องราวเลยละกันครับ   มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา”…