ทำธุรกิจส่วนตัวอาจจะไม่ใช่คำตอบที่ดีที่สุด!!!

Be Sociable, Share!

ทำธุรกิจส่วนตัวอาจจะไม่ใช่คำตอบที่ดีที่สุด

ผมเชื่อว่ามีหลายๆท่านที่คิดว่า การทำธุรกิจส่วนตัวคือคำตอบที่ดีที่สุดที่จะพาเราไปสู่ความสบายและความมั่งคั่งในอนาคต แต่ในใจผมผมเองผมกลับคิกว่าการทำธุรกิจส่วนตัวบางทีมันก็ไม่สบายอย่างที่หลายคนเข้าใจ และ มันก็ไม่ได้มั่นคงอย่างที่คิด 

ในบทนี้ผมขอเล่าถึงบุคคลที่ผมชื่นชมมากเป็นพิเศษ 2 คน

 

คนแรก … เพื่อนสนิทของผมสมัยมหาวิทยาลัย

ผมขอเท้าความสั้นๆถึงเขาคนนี้สักเล็กน้อย … เขาเรียนมาทางสายภาษาเรียนเอกภาษาอังกฤษ แต่ในระหว่างเรียนหาความรู้เสริมงานด้านสายออกแบบเพิ่มเติม เรียนจบออกมา “สมัครใจ” เขาทำงานในสถานที่ที่เขาเรียกกันว่า “โรงงานนรก” เงินเดือนหมื่นกว่าทำงานหกวัน เกินเวลาทุกวันแต่ไม่มีโอทีมีแต่ใจล้วน งานหนักก็ไม่ว่า โดยให้เหตุผลว่าอยู่ที่นี่งานท้าทายงานและมีหลายสิ่งหลายอย่างให้เรียนรู้ ทำอยู่สองปี ก็ย้ายบริษัทก้าวขึ้นไปรับตำแหน่งที่ดีกว่าของบริษัทของเป็นต่างชาติบริษัทเล็กๆแห่งหนึ่ง … ทำมาได้สองปี อยากท้าทาย มุ่งสู่เส้นทางที่หลายคนใฝ่ฝันถึง … “ทำธุรกิจส่วนตัว” มุ่งหน้ากลับบ้านที่ต่างจังหวัดเปิดร้านขายเสื้อผ้าขายทั้งหน้าร้านและออนไลน์ ควบคู่กับการเป็นฟรีแลนซ์รับงานอิสระด้านการออกแบบ

ธุรกิจค้าขายเริ่มออกตัวได้สวยงามมีกำไรหลายเดือนติดต่อ งานเริ่มมากขึ้นเริ่มต้องมีลูกจ้างช่วยดูร้านเสื้อผ้า ช่วงนั้นเจ้าตัวได้งานใหญ่ด้านการออกแบบเขาเลยลุยงานด้านนั้นเต็มที่ แต่ในขณะเดียวกันกลับดูแลฐานลูกค้าร้านเสื้อผ้าได้ไม่ทั่วถึงเหมือนแต่ก่อน ลูกค้าเก่าเริ่มหายไปๆ หนึ่งปีผ่านไปจนในท้ายที่สุดเริ่มเสมอตัว รายได้เริ่มปริ่มๆจะไม่พอกับค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น ต้องทำงานหนักขึ้นอีกเปิดร้านแทบจะทุกวันเปิดเช้าปิดดึก เพราะปิดร้านก็ไม่ได้เงิน หลังจากพยายามและชั่งใจอยู่พักใหญ่ๆ เขาตัดสินใจขายร้านเสื้อผ้า “เซ้งกิจการแบบขาดทุน” ออกไป … และเริ่มร่อนใบสมัครงานอีกครั้ง (แต่งานฟรีแลนซ์รับงานอิสระด้านการออกแบบยังคงทำอยู่)

 

แฟนเฟจของร้านที่เหลือไว้ให้ดูต่างหน้า …

ดูดี เสื้อผ้ามือสอง

 

ด้วยคุณสมบัติที่เฉพาะตัวของเขาคือ
– ผลงานด้านวิชาชีพตามตำแหน่งที่สมัครมีเยอะและเป็นที่ประจักษ์
– พูดจาฉะฉานมีความเป็นมืออาชีพสูง และ มีประสบการณ์ด้านงานบริหาร
– ภาษาอังกฤษได้อยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยมทั้ง พูด ฟัง อ่าน และ เขียน

จากคุณสมบัตินี้เขาได้รับจดหมายตอบรับเข้าทำงานเป็นจำนวนมาก ด้วยเหตุผลด้านความท้าทายในเนื้องานเขาเลือกบริษัท e-commerce ข้ามชาติที่เข้ามาเปิดให้บริการในไทย บุกเบิกอยู่ด้วยกันจนถึงปัจจุบันจนตอนนี้ปัจจุบันรั้งตำแหน่งผู้จัดการแผนก และ โดนยื่นข้อเสนอในการดึงตัวไปทำงานที่บริษัทอื่น ด้วยเงินเดือนเพียวๆหลักแสนไม่รวมสวัสดิการอื่น ….

จะไม่ให้ผม “ชื่นชม” เขาได้อย่างไรโดยที่อายุเพียงแค่ 30 ปีแต่เงินเดือนเรือนแสน

 

 

คนที่สอง … รุ่นพี่สมัยเรียนปริญญาโท

ผมมีรุ่นพี่สมัยเรียนปริญญาโทอยู่ท่านหนึ่งเป็นผู้ชายอายุสี่สิบ ตอนแนะนำตัวแกบอกสั้นๆว่าแกเป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ในช่วงที่เรียนด้วยกันแกไม่ค่อยได้กล่าวถึงงานของแกเท่าใดนัก …

ครั้งใดที่แกขึ้นนำเสนองานหรือวิเคราะห์กรณีศึกษา แกจะเปล่งประกายเจิดจ้าและทรงภูมิความรู้มากๆ ทั้งๆที่ปกติแกเป็นคนที่สบายๆไม่เครียด ทำงานกับพี่เขาครั้งใดผมต้องยอกซูฮกให้แกตลอดเพราะความคิดพี่เขาเหนือชั้นมาก … ผมเคยถามแกว่าพี่เก่งขนาดนี้ทำไมไม่ออกมาทำกิจการส่วนตัว แกตอบผมว่า “ธุรกิจส่วนตัวก็เคยทำแต่หลายปีแล้วนะ ทำมีกำไรก็มีทำเจ๊งก็มี แต่พี่คิดว่าไม่ใช่ตัวเองไม่เหมาะกับตัวเองเท่าไหร่ พี่ทำงานบริษัทอยู่แบบนี้ก็สบายใจดี ไม่เดือดร้อนอะไร”

ผมพึ่งมารู้เกือบจะเรียนจบว่าคนเก่งๆอย่างพี่เขาอยู่ตรงไหนก็เปล่งแสงได้ … พี่เขานั่งตำแหน่งเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทยักษ์ใหญ่ข้ามชาติที่ดูแลบริหารทีมงานในหลายประเทศในอาเซียน ค่าตอบแทนในรูปของเงินเดือน 400,000+ ไม่นับรวมสวัสดิการอื่น!!!!

 

การทำธุรกิจส่วนตัวผมมองว่ามันเป็นเพียงแค่ “เส้นทางหนึ่ง” ที่สามารถจะนำพาเราไปสู่ความสำเร็จเท่านั้น แต่มันยังมีอีกหลายเส้นทางที่จะพาเราไปได้เช่นกัน แต่ ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็ตาม เลือกแล้วมันจะสำเร็จหรือไม่นั้นไม่มีใครตอบได้นอกจากตัวเราเอง … ต้องตอบตัวเองให้ได้ว่าเราเจ๋งแค่ไหน!!!! เราเก๋าพอจะไปยืนอยู่จุดนั้นได้หรือไม่!!!

 

…[^_^]…

 

ปล.

-สามารถติดตามอ่านเรื่องราวงานเขียนของผมได้ในบล็อกนี้นะครับ … http://goo.gl/aE4zV

Be Sociable, Share!

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website