Blog Archives

ยอดแม่ทัพจำเป็นต้องมีสุดยอดขุนพล

  ผมคิดว่า คนที่ทำกิจการใดๆก็ตามที่ทำแล้วรุ่งเรื่อง ทำแล้วยิ่งใหญ่ ทำแล้วเจริญก้าวหน้า จำเป็นต้องมีผู้ช่วยที่เป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการที่จะนำพากิจการไปสู่จุดหมาย   ผมขอเล่าเรื่องตัวของผมเองกับ การได้สุดยอดขุนพลมาโดยความบังเอิญ!!   ปัจจุบันผมได้ต่อยอดธุรกิจ SMEs เล็กๆ ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัว แต่ต่างกันกับธุรกิจครอบครัวโดยปกติสักนิดหน่อยคือ ธุรกิจของครอบครัวผมได้ขยายสาขาเพิ่ม ผมเลยได้มีโอกาสมารับงานบริหารจัดการสาขาใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นเอง โดยมีธุรกิจสาขาเดิมสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง   ในช่วงเริ่มต้นทางครอบครัวได้ส่ง ยอดขุนพลมาสองท่าน เป็นบุคคลที่มีทักษะและความสามารถสูง มาเพื่อเป็นพี่เลี้ยงผมและช่วยดูแลประคับประคองให้บริษัทที่เกิดใหม่แห่งนี้อยู่ได้(ซึ่งในตอนหลังมีการเรียกตัวกลับแต่แม่ทัพอย่างผมจะปล่อยยอดขุนพลไปได้อย่างไร ปัจจุบันเขายังอยู่กับผมและเขาก็ยังคงอยู่กับไปอีกนาน) จากพนักงานเริ่มต้นในบริษัทเพียง 3 คนเมื่อ 4 ปีก่อน ปัจจุบันมีพนักงาน…

ทอรุ้ง ตอนที่ 6: วัฏจักรยอดขายของกิจการร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง

  ธุรกิจแต่ละอย่างย่อมมีวัฎจักรยอดขายของธุรกิจที่แตกต่างกันออกไป เช่น ธุรกิจขายเสื้อกันหนาวก็ย่อมขายดีในช่วงหน้าหนาวในขณะที่ช่วงเวลาอื่นๆยอดขายอาจจะตกลง ธุรกิจโรงแรมทางภาคเหนือยอดจองห้องพักจะเต็มแน่นตลอดในช่วงฤดูหนาวในทางกลับกันในฤดูฝนกลับมียอดพักไม่มาก ธุรกิจร้านเครื่องเขียนที่ขายนักเรียนเป็นหลักน่าจะขายดีมากๆตอนใกล้จะเปิดเทอมในขณะที่ช่วงขายได้น้อยน่าจะเป็นช่วงปิดเทอมอย่างนี้เป็นต้น มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน “สมุด” เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้More Posts – Website

ทอรุ้ง ตอนที่ 5.1: มีคนถามว่าคิดยังไงถึงลาออกจากแบงค์มาเป็นแม่ค้า? ฉบับตอบคำถาม

  จากบทความชิ้นก่อนที่พร่ำพรรณนาไปเรื่อยไม่ได้ตอบคำถามตามชื่อเรื่องแต่อย่างใด ในบทความชิ้นนี้เราลองมาวิเคราะห์กันว่า คิดยังไงถึงลาออกจากงานประจำมาทำกิจการขอตัวเอง   ก่อนอื่นเราลองมาฟังคำจากเจ้าตัวกันบ้าง …… คิดได้ยังไงออกจากงานแบงค์มาเป็นแม่ค้า? ไม่โกรธหรอกค่ะที่ใครๆถาม เค้าอาจจะเป็นห่วงในเรื่องของการบริหารเงินของเราก็ได้ ก็อยากอธิบายให้ฟังนะว่าทำไม แต่บางทีก็ป่วยการที่จะต้องอธิบายให้คนพวกนี้ฟัง เพราะเจตนาเค้าคงมะได้อยากฟังคำตอบจริงๆหรอก ว่าทำไม คิดยังไง คนที่เราควรที่จะให้เค้าได้รับรู้เหตุผล สาเหตุของการตัดสินใจที่ผลิกชีวิต และจุดเปลี่ยนของชีวิต ในครั้งนี้คือตัวเรา และครอบครัวเรามากกว่าคนอื่นๆที่คอยถามด้วยคำถามที่ถากถางและเสียดสี เราต้องตอบตัวเองให้ได้ก่อนว่าเรากล้าที่จะเปลี่ยน แล้วมั่นใจมากแค่ไหนที่จะทำมันให้ดี มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก…

ทอรุ้ง ตอนที่ 5: มีคนถามว่าคิดยังไงถึงลาออกจากแบงค์มาเป็นแม่ค้า?

  ฝนตกหนักน้ำท่วมกันทั้งประเทศเลยนะครับช่วงนี้ เสียหายกันทั้งทรัพย์สิน ทั้งร่างกายและจิตใจ ขอให้ภัยธรรมชาติในครั้งนี้ผ่านพ้นไปโดยไวและขอเป็นกำลังใจให้ผู้ประสบภัยทุกท่านแคล้วคาดปลอดภัยจากภยันตรายทั้งปวง   มาถึงตอนที่ 5 แล้วนะครับกับการเล่าเรื่องของกิจการร้านกิ๊ฟช็อปทอรุ้ง ณ วันนี้ก็เปิดร้านมาได้ 13 วันแล้ว งานหลักของร้านก็ยังงานทำความสะอาด จัดระเบียบเรียงหมวดหมู่สินค้าใหม่ให้แลดูดีขึ้น งานจัดเรียงน่าจะใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะเข้าร่องเข้ารอย เรื่องยอดขายก็ถือว่าพอไปได้เรื่อยๆ     ผู้จัดการร้านทอรุ้ง   มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com…

ทอรุ้ง ตอนที่ 4: ถ้าการตลาดเปรียบเสมือนสมอง การเงินก็เปรียบได้ดั่งหัวใจ

ผมขอยืมประโยคเด็ดที่ว่า “ถ้าการตลาดเปรียบเสมือนสมอง การเงินก็เปรียบได้ดั่งหัวใจ” จากท่านอาจารย์ที่ผมเคารพรักยิ่งท่านหนึ่ง มาเป็นหัวของบทความนี้ อาจารย์ท่านนั้นคือ ดร. ธรรมนูญ อานันโทไทย ท่านได้กล่าว เน้นย้ำ ให้ลูกศิษย์ลูกหาของท่านตระหนักถึงเรื่องการเงินในการดำเนินธุรกิจ   การที่ธุรกิจจะไปรุ่งหรือไปร่วงนั้น ปัจจัยด้านการตลาดและปัจจัยด้านการเงิน ปัจจัย 2 ตัวนี้เข้ามามีบทบาทชี้นำธุรกิจได้มากทีเดียว ถ้าปัจจัยหนึ่งปัจจัยใดอ่อนแอย่อมจะส่งผลต่อผลการดำเนินงานในที่สุด ปัจจัย 2 ตัวนี้เปรียบได้ดั่งสมองและหัวใจ ถ้าเมื่อใดที่การตลาดหรือสมองทำงานได้ไม่สมบูรณ์เมื่อนั้น การเคลื่อนไหวของร่างกายที่เปรียบเสมือนผลการดำเนินงานย่อมเคลื่อนไหวได้ไม่เต็มที่อย่างที่ควรจะเป็น และถ้าเมื่อใดที่หัวใจบกพร่อง การเงินสะดุดผลการดำเนินงานย่อมแปรปรวนเป็นธรรมดา มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต”…

ทอรุ้ง ตอนที่ 3: ตัดสินใจใช้ชื่อเดิมในการลุยกิจการต่อ

  คงไม่ต้องกล่าวกันให้ยืดยาวว่า ชื่อร้านนั้นสำคัญไฉน ในที่นี้ผมขอกล่าวถึงเรื่องของขื่อร้านสักสองข้อคือ ในเรื่องของ การเตะตา และ การติดปาก เตะตา ติดปาก อย่างไรมาดูกันครับ!   ไม่ต้องสงสัยเลยว่าตัวชื่อ ทอรุ้ง เป็นชื่อที่ติดปากและติดตาของคนในอำเภออยู่แล้ว เนื่องด้วยการที่มันอยู่มานานกว่า 7 ปี แต่เราคาดว่าน่าจะดีกว่านี้ถ้าเราทำให้มันเตะตาขึ้นอีกสักหน่อยโดยการปรับเปลี่ยนโลโก้ของร้าน มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน “สมุด”…

ทอรุ้ง ตอนที่ 2: ถึงกิจการจะน่าสนใจแต่มันเหมาะกับเราหรือ?

  จากข้อมูลเบื้องต้นที่ได้รับมา จะเห็นได้ว่า ต้นทุนคงที่ 11,000 บาทต่อเดือน (ค่าเช่า 9,000 บาท ค่าน้ำค่าไฟ 2,000 บาท) ถ้ายอดขายและกำไรได้เพียง 75% จากของเดิมจากการเปลี่ยนแปลงคนขาย กำไรคิดเป็นประมาณ 22,500 บาท (พิจารณาที่กำไร ให้ต้นทุนสินค้าและสินค้าคงคลังคงที่)   22,500 บาท นี้ส่วน คือที่รวมค่าแรงและผลตอบแทนจากการลงทุนลงไป กิจการนี้มีความเป็นไปได้ครับ!!! มีลุ้น!! ถ้ามีความเป็นไปได้แล่วคำถามถัดมาคือใครจะเป็นคนลุยงานนี้ มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน”…

ทอรุ้ง ตอนที่ 1: มีคนบอกขายกิจการร้านกิ๊ฟช็อป(Gift Shop)

การทำธุรกิจหรือสร้างกิจการนั้นต้องมีหลายส่วนหลายปัจจัยที่ให้เราต้องมาขบคิดพิจารณาไม่ว่าจะเป็นเรื่องสถานที่ขายสินค้า? ใครจะเป็นคนทำ? หาซื้อวัตถุดิบจากไหน? ใช้เงินลงทุนเท่าไหร่?  เพื่อให้กิจการคงอยู่ได้ และมีผลการดำเนินงานเป็นไปตามแผนที่เราวางไว้ ซึ่งผมจะถ่ายทอดออกการคิดวิเคราะห์ การวางแผนงานด้านต่างๆ มาในรูปของงานเขียนต่อเนื่องเป็นเรื่องยาว ซึ่งในแต่ละบทความผมจะถ่ายทอดบางแง่มุมที่คิดพิจารณาอยู่ในขณะนั้นออกมา   การที่จะนำพาธุรกิจให้เจริญก้าวหน้ารุ่งเรือง ต้องอาศัยปัจจัยหลายๆอย่างประกอบกันในบางทีบางครั้งเราคงต้องพึ่ง โชค หรือ ดวง กันบ้าง มาติดตามครับ โชคชะตานำพาให้ผมเขามาพบกับธุรกิจนี้   มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน…

ผมขอสารภาพว่า ตัวผมนั้นเสพติดการลงทุนขั้นรุนแรง!!!

เมื่อใดก็ตามที่ได้ กลิ่นกำไร ที่ลอยมาจากที่ใดสักแห่ง กลิ่นมันช่างเร้าและรันจวนยากเกินทนทาน จนทำให้ตาโตใจสั่น ทุกประสาทสัมผัสตื่นตัวเต็มที่ เซลล์สมองทำงานกันดังโครมครามอยู่ในหัว   มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน “สมุด” เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้More Posts – Website

เป็นเศรษฐีร้อยล้านแต่ไร้ซึ่งความสุข ถ้าอย่างนั้นจะมีไปทำไม?

หนึ่งในความฝันและความหวังของคนส่วนมากคงจะหนีไม่พ้นเรื่องเงินๆทองๆ นั่นคือเรื่องของความร่ำรวยนั่นเอง กล่าวง่ายๆว่า ใครใครก็อยากรวย! ถ้าจะขึ้นชื่อว่ารวย ขึ้นชื่อว่าเศรษฐีทั้งทีน่าจะมีทรัพย์สินอยู่ไม่น้อย   ถ้าถามว่าต้องมีเท่าไหร่ถึงจะเรียกว่าเศรษฐี? อันนี้ตอบยากครับเพราะไม่มีนิยามที่ชัดเจนว่าต้องมีเท่าไหร่ ดังนั้นผมขอใช้เกณฑ์ส่วนตัวที่ผมคาดคือ คนที่มีเงินหรือทรัพย์สินใดๆก็ตามรวมกันแล้วมากกว่า 100 ล้านบาท (การการที่ได้ยินได้ฟังและจากการอนุมานส่วนตัว) มาม่ากับปลากระป๋องผมนักเดินทาง “ล่าฝัน” บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า “ชีวิต” ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน “ปากกา” ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน “สมุด” เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้More Posts – Website