ผมขอเรียกเขาว่า …. ยอดมนุษย์

Be Sociable, Share!

วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านผมขับรถไปครึ่งประเทศเพื่อร่วมงานแต่งงานของเพื่อนท่านหนึ่ง
ซึ่งในงานนี้ผมนัดกับเพื่อนสนิทมากๆอีกท่านหนึ่งไว้ ว่าเราจะไปเจอกันที่งานแต่งงานนี้
หลังจากพบกันเราก็โอภาปราศรัยกันไปเรื่อยเปื่อยตามภาษาคนที่ไม่ได้พบเจอกันมานาน(นับปี)
ในระหว่างการสนทนาเพื่อนสนิทท่านนี้บอกผมว่า …

 

เพื่อน  :  อาคารพาณิชย์หลังที่ซื้อมาเมื่อปีก่อนหน่ะ ผ่อนหมดแล้วนะ!
ผม     :  อาคารพาณิชย์หลังที่สามล้านกว่าๆ นั่นหน่ะเหรอ !!!
เพื่อน  :  หลังนั้นแหละ หมดแล้ว มีเงินก็โปะๆไป
ผม     :  (สมองผมก็คำนวณอย่างรวดเร็ว จากยอดกู้และระยะเวลาที่ผ่อนมา
          :   คิดง่ายๆที่ผ่านมาก็คงส่งอย่างน้อยๆเดือนละประมาณ 200,000 !!!)
ผม     :  เอ่อ . . . . . . สวดยอดจริงๆ!!!

 

ถ้าผมจะตั้งฉายาที่ใช้เรียกเขา ผมขอเรียกเขาว่า “ยอดมนุษย์”
วันนี้ผมขอเล่าเรื่องยอดมนุษย์คนนี้ให้ฟัง เพราะจังหวะการเดินของชีวิตเขาล้วนแล้วแต่น่าสนใจ
การเรียนขั้นเทพระดับเกียรตินิยม การทำงานแนวคิดทางธุรกิจ ที่น่าสนใจ
จากเงินทุนเริ่มต้นสองแสนกว่าบาท เป็นกำไรจากธุรกิจหลักแสนต่อเดือน
เขาสร้างทรัพย์สินสร้างความมั่งคั่งจากศูนย์ก้าวข้ามไปหลักสิบล้านด้วยตัวเองภายใน 5 ปี
แม้แต่เรื่องครอบครัวที่สมบูรณ์และน่าอิจฉา ภรรยาสาวแสนสวยและลูกน้อยวัยซน …

 

เรารู้จักกันครั้งแรกเมือราว 10 ปีก่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัย
เราเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันเรียนวิศวกรรมศาสตร์เหมือนกัน แล้วก็เรียนภาคเดียวกัน

พบหน้ากันแรกๆ ไอ้นี่มันกวนประสาทจริงๆ แต่หลังจากพูดคุยจนรู้จักกันแล้ว
ทำให้เราสนิทกันได้ไม่ยาก เพราะด้วย “จริต” หลายๆอย่างที่สอดคล้องกัน ….
เรียนหนังสือ แสวงหาของกิน ท่องเที่ยวรวมทั้งไปเมาหยำเป เราแทบจะไปเป็นแบบแพ็คคู่เสมอ
เราสังสรรค์กันหนักมากถึงมากที่สุด ออกไปร่ำกันสัปดาห์ละห้าวันเป็นอย่างน้อย!!!

หลังรู้จักกันไม่นาน แววยอดมนุษย์ของเขาเริ่มฉายแสงออกมา
ราวปี 2 เทอม 1 ผมจำได้อย่างแม่นยำ …
ยามบ่ายอ่านๆ ผมไปยืนตรวจดูคะแนนสอบกลางภาคที่ติดไว้ที่กระดานหน้าภาค
วิชานี้มีชื่อว่า อุณหพลศาสตร์ 1 (Thermodynamic I)

คะแนนเต็มของการสอบครั้งนี้ 50 คะแนน
ค่าเฉลี่ย (Mean) คะแนนของการสอบครั้งนี้เท่ากับ 14 คะแนน

ไล่รายชื่อดู หาชื่อตัวเอง … เจอแล้ว … 7 คะแนน!!!!
ผมทำคะแนนได้ 7 คะแนน ตกจากค่าเฉลี่ยเยอะมาก ตายล่ะ … ดูคะแนนแล้วก็ อึ้งทึ่งและซีด
และ ก็เศร้าแต่ก็ทำใจยอมรับ เพราะ รู้อยู่แก่ใจว่าเที่ยวมากเกินไป ไม่พร้อม อ่านหนังสือไม่ทัน
ก็ต้องทำใจยอมรับสภาพกันไปตามเนื้อผ้า …

ไหนๆก็มาแล้วไล่ขอดูคะแนนของเพื่อนคู่หูหน่อย ไม่รู้เป็นอย่างไรบ้าง
คะแนนมันจะน้อยตกมีนเหมือนเราหรือเปล่านะ? เพราะ ร่ำเมรัยอยู่ด้วยกันทุกเมื่อเชื่อวัน

เอ้อ เจอชื่อแล้ว นิ้วไล่ไปเรื่อยๆ เอ๊ะ!! … 49 คะแนน

หืม!! ได้ 49 คะแนน … ได้ท็อป … คะแนนสูงสุด … ผิดไปแค่แต้มเดียว …เทพมาก…เจ๋งสุดๆ!!
เฮ้ย!!! ว่าแต่ว่า … มันอ่านไปหนังสือตอนไหนฟร่ะ!!!!
เราร่ำเมรัยเลิกสังสรรค์ก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนตีหนึ่ง แยกย้ายกลับหอพร้อมกันทุกวัน
รุ่งขึ้น แปดก้าวโมงเช้าก็ไปเจอกันในห้องเรียน ตกเย็นก็ตั้งวงต่อ …

 

ผมขี่มอเตอร์ไซค์บิดหมดไมล์ไปหอพักเขา ไปถามให้รู้ดำรู้แดงกันไปว่าเพราะเหตุผลกลใด
ท่านจึงคะแนนเยอะขนาดนี้ เมื่อฟังความจากปากเขา ผมถึงกับเหวอ!!!

เขาเผยเคล็ดวิชาให้ผมฟัง …
เขาบอกว่าไม่ว่าจะไปทิศใดเที่ยวที่ไหน กลับมากี่โมง แต่จะตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อมานั่งอ่านหนังสือ
ทบทวนบทเรียนทุกวัน พอใกล้จะสอบก็เริ่มชิว แม่นและแน่น ทำโจทย์ หมดทั้งเล่มแล้ว
ผมแทบช็อค … เหวอ!! กิน เมา นอนตีหนึ่ง ตื่นหกโมงเช้ามาอ่านหนังสือเนี่ยนะ!!!
นี่สินะเคล็ดวิชาที่ชื่อว่า “ความรับผิดชอบ”

ความรับผิดชอบที่นำมาซึ่งความตั้งมั่นจนขยันหมั่นเพียรเป็นนิสัย จึงตามมาด้วยคะแนนที่ดี

 

(ไม่ได้มานั่งอ่านเอาเป็นเอาตายอย่างผมที่มานั่งตะบี้ตะบันอ่านเพียงไม่กี่วันก่อนสอบ
ผม … มัน xxx … สุดท้ายก็ตาย … กลายเป็นศพ … นอนแน่นิ่งคาห้องสอบ … เกือบทุกสนาม)

 

สังสรรค์ก็หนักไม่ ไหนไปกัน เพื่อนฝูงมากมาย … อ่านหนังสือก็ไม่ใช่น้อยผลการเรียนก็ดี …
แต่เขาไม่ได้มีเพียงความขยัน เขายังมี “ปัญญา” ที่แหลมคมเป็นอาวุธ
ความรู้และความสามารถ ที่มี ยังถูกดึงออกมาใช้ในสิ่งที่รักสนใจมากเป็น
ตัดสินใจเข้าชุมนุมของคณะ และ เริ่มออกแข่งขันเก็บประสบการณ์ …

ร่ำเมรัยหัวราน้ำเหมือนเดิม … แต่ผมว่าเขาน่าก็อ่านหนังสือหนักหน่วงกว่าเดิมเพราะเกรดดีขึ้นๆ
ปีหลังๆเพื่อนๆร้องขอเป็นติวเตอร์ประจำให้เพื่อนๆในภาค ค่าตัวติวเตอร์คนนี้นับเป็นขวด!!!
และเทอมใดว่างเขาจะลงเรียนวิชาที่เหลืออยู่ล่วงหน้าไปทันที ลงเรียนก่อนกำหนด
ผลก็คือ …

เขาเรียนปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์ ใช้เวลาสามปีครึ่ง แนบท้ายด้วย เกียรตินิยม
และ คว้าถ้วยรางวัลในการเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยไปแข่งขัน ในรายการน้อยใหญ่อีกหลายใบ

 

ความสามารถ และ สติปัญญาที่แสดงออกมาเป็นที่เข้าตาท่านอาจารย์เข้าอย่างจัง
ท่านอาจารย์สนับสนุนและผลักดันให้เขาได้ทุนเรียนปริญญาโทต่อ เพื่อร่วมทำวิจัยกับอาจารย์
งานวิจัยดีมีคุณภาพ บินข้างทวีปไปนำเสนอผลงานวิทยานิพนธ์ในต่างแดน
เพียงปีครึ่ง เขาก็เข้ารับ ปริญญามหาบัณฑิต  มาไว้ในครอบครอง

 

ภาพฉายกลับมาที่ผม …
เพื่อนคู่หูสุดซี้ของยอดมนุษย์ ที่เอาสีข้างเข้าถูไถจนผิวหนังถลอกปลอกเปิก
โชคยังดีที่ได้ยอดมนุษย์ช่วยติว ช่วยดึง ช่วยดัน จนจบการศึกษามาจนได้
ผมดีใจมากวันนั้นที่เรารับปริญญาพร้อมกันได้ในปีนั้น … [^_^] …
ถึงแม้ว่าแต่ชุดครุยไม่เหมือนกันก็ตาม …  5 ปี เขาจบ ป.โท ผมจบ ป.ตรี  5555+

 

ยอดมนุษย์ เป็นไอ้เสือหนุ่มหน้าตาดี มาดยียวนกวนโสต จนเรียกได้ว่าเพลย์บอยตัวพ่อ
ควงสาวสวยหมวยเล็ก ลามไปถึงสาวใหญ่ใจถึง ไปตามเรื่องตามราวและวิถีของเสือ
แต่ไม่นานก็เจอรักแท้ จำต้องมาหักเขี้ยวเล็บตัวเอง และ สลัดลายเสือออก ณ ที่แห่งนี้
เพื่อมัดใจสาวสวยระดับดาวของต่างคณะที่หมายปองที่นอกจากรูปลักษณ์ภายนอกที่สะสวยแล้ว
ภายในก็งดงามไม่แพ้หน้าตา เธอมีนิสัยสุภาพเรียบร้อย ใจเย็นรอบครอบ และ ยิ้มเก่งระดับโลก
แถมเธอยังมีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนมากกกกก ถึง มากกกกกกที่สุดคนหนึ่ง (ในความคิดผม)
ปัจจุบันคู่นี้ลูกสองเข้าไปแล้ว เห็นว่าคนที่สามกำลังจะตามมาในไม่ช้า … [^_^] …

 

อาจารย์ท่านแนะนำทุนศึกษาต่อปริญญาเอกให้ แต่เพื่อนผมปฎิเสธเพราะหลายๆเหตุและปัจจัย

หลังจากจบการศึกษาเราก็แยกย้ายกันไป
เขาเข้าทำงานในบริษัทชื่อดัง ผลตอบแทนเริ่มต้นที่ 28,000 บาท ต่อเดือน (ถ้าจำไม่ผิด)

 

ทำได้ไม่นานก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจแฮมเบอร์เกอร์ รอบแรกปลดพนักงานกันเบอะบาน
แต่เขายังอยู่ ไม่โดยไปด้วย ผู้จัดการยังชอบในลีลาการการทำงาน …
ถัดไปไม่กี่เดือน บริษัทก็จะปลดอีก … แต่ครั้งนี้เป็นแบบสมัครใจ
ยอดมนุษย์ นอนก่ายหน้าผากอยู่หลายวัน คิดไปคิดมา … ดอดไปลงชื่อสมัครใจลาออก …
ได้ค่าชดเชยมาจำนวนหนึ่ง เพื่อออกไปล่าฝัน … เปิดกิจการของตัวเอง …
ทำในสิ่งที่เขาหลงใหล และ อยากทำ …

หลายคนคัดค้าน และ งงงวย กับการตัดสินใจของเขาในครั้งนี้ …
ถ้าถามผม … ผมเชื่อมั่นในตัวเพื่อนคนนี้ดี ไอ้พวกที่ไม่เห็นด้วยก็ค้านจัง
ผมคิดในใจ … ความสามารถระดับนี้ ถ้ามันทำไม่ได้แล้วใครจะทำได้ฟร่ะ!!
ผมรู้จักศักยภาพของเขาดียังไงๆเขาก็สู้สุดใจอยู่แล้ว …

 

เริ่มจากทำในสิ่งที่สนใจ … และอยากทำ

ที่เขาทำเป็นงานอดิเรกเป็นทุนเดิม เล่นอยู่ทำเป็นรู้จักมันเป็นอย่างดี
วิ่งหาทำเลที่เป็นกลุ่มเป้าหมายที่สนใจ และลงมือทำ …

 

หมายเหตุ …
การบอกผลิตภัณฑ์ที่ขายไปตรงๆอาจจะส่งผลกระทบต่อกิจการ
ดังนั้น ผมขอเขียนเป็นภาพรวม และ เขียนเน้นไปที่ แนวคิดและวิธีการมากกว่า นะครับ

 

นี่คือยอดมนุษย์ …
วิศวกรรมศาสตร์ ป.โท เกรดเทพ มือรางวัล … ปฎิเสธ ทุน ป. เอก ออกมาทำงาน
เริ่มงานเงินเดือนสตาร์ 28,000 บาท ดอดไปยื่นสมัครใจลาออก ทิ้งเดือน ไม่สนสวัสดิการ
จะออกไป … เป็นพ่อค้า ขายของเล่น!!! ...

 

เขาจะทำอะไรสักทีไม่มีโมเม ทุกอย่างต้องมีข้อมูล …

“เรื่องของกระแส” และ “จังหวะ” ของธุรกิจ ของเล่นนี้กำลังเป็นที่นิยมมากขึ้นตามลำดับ
จาการสำรวจตรวจตลาด … เขาตัดสินใจไปต่างจังหวัด จังหวัดที่คุ้นเคย …
ในจังหวัดนั้นของเล่นชนิดนี้ยังมีไม่มาก … ถ้าเขาเปิดจะเป็นเจ้าแรกๆของจังหวัด …
ทำเลที่เลือกก็พลุกพล่าน คนผ่านไปมาเยอะ น่าจะไปได้ …

 

เขาใช้เคล็ดวิชา “วิ่งชน” … ชนเองทุกจุด
วิ่งชนผู้ค้า ... เขาไปสืบเสาะค้นหาคนขาย วิ่งไปแหล่ง ไปดูของ ค้นหาทางอินเตอร์เน็ตๆ
แรกก็หาได้จากคนกลาง แต่ปัจจุบัน ซื้อขายกับคนนำเข้าต้นตอที่มาไม่ผ่านคนกลางวิ่งชนลูกค้า วิ่งชนหา … พันมิตรทุกรูปแบบที่ เกี่ยวข้องและสอดรับกับกิจการ
วิ่งชนต้นทุน ... ทุกอย่างต้องประหยัด … เกณฑ์เพื่อนฝูงรุ่นพี่รุ่นน้อง ไปช่วยกันทาสีทำร้าน …
ชั้น ตู้กระจก เคาเตอร์หาไปซื้อมือสองมา … ทำเองหมดไม่มีจ้าง … กรูสู้ตาย …
ออกมาคนเดียว ฉายเดี่ยววิ่งเอง …… ตัวเองทุ่มสุดตัว … แต่ครอบครัวต้องปลอดภัย
เขาให้แฟนทำงานประจำต่อไป … เผื่อผิดพลาดประการใดก็ยังเงินมีข้าว

 

รายได้มากขึ้นตามลำดับ ใช้เวลาเพียงครึ่งปีผลกำไรต่อเดือนก็เทียบเท่าเงินเดือนก่อนลาออก

ของเล่นที่มีเครื่องยนต์กลไก เมื่อประยุกต์กับ วิศวกรรม !!!
มันได้กลาย โคตรจุดแข็ง ที่กิจการนี้มี …

 

รู้ลึกและรู้จริง มันรู้ไปยังต้นกำเนิด … จำแม่นเหมือนจับวาง …
เอากะเขาสิ … ขายของเล่น แต่รู้ลึกไปยังข้อดีข้อเสียของวัสดุที่ผลิต … แหล่ง รุ่น เปรียบเทียบ
เขาสามารถแก้ไขปรับปรุง ปรับแต่งได้ทุกรูปแบบทุกอาการ…ตอบได้ทุกคำถามที่เกี่ยวกับมัน!!!
แนะนำลูกค้าได้ทุกประเด็น!!! …

 

ไม่นานชื่อของร้านก็เป็นที่รู้จักไปทั่วจังหวัด … ว่าที่นี่บริการดี มาที่นี่มาแล้วจบทุกอาการ …

ปีหนึ่งกว่าๆผ่านไป ยอดขายเริ่มอิ่มตัว ยอดเริ่มทรงๆ ไปยืนนิ่งๆที่หลักแสนต่อเดือน …
อยากทำเวปไซท์ … ก็ไปทำเวป ขึ้นมาเวปหนึ่ง(ตอนแรกจะเขียนเองด้วย) … เพื่อขายของ …

ทำเสร็จก็มานั่งมอง แล้วก็เกิดคำถาม … ???
ทำไมเวปที่อุตสาห์ปลุกปั้นทำขึ้น มามันไปโผล่ หน้าสี่ หน้าห้าของ google ฟร่ะ
แล้วแบบนี้ ใครมันจะไปหาเจอ!!
จะมีเวปทำไมถ้าคนไม่เห็น!!

จึงเป็นที่มาของการรู้จักคำว่า SEO และการโปรโมทเวป … จะมีเวปทำไมถ้าคนไม่เห็น
คิดได้ดังนั้นก็ ... ทุบกระปุกหมู … ลงเงินจ้างคนทำ SEO ไปหลักแสน!!!

อันดับขึ้นอืดๆ มาไม่นานก็ลง เพราะ คีย์เวิดร์แข็ง … (แต่ช่วงนี้ก็เริ่มขายออนไลน์ได้บ้าง)
ตังค์ก็จ่ายไปแล้ว!!! … ยอดมนุษย์ชีช้ำมาก!!! ลงทุนไปแต่ไม่ได้ในสิ่งที่คาดหวัง
ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจจะทำเอง!!! … เริ่มจากไปซื้อหนังสือมาอ่าน … แล้วก็เริ่มลงมือ!!!!

 

วกกลับมาเรื่องอสังหาฯ …

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาอยู่หอพักตลอดมา … จนเมื่อราวสามปีสี่ปีก่อน เขาได้ซื้อไว้หลังหนึ่ง
เพราะ เขาเองก็แต่งงานแล้วและก็กำลังจะมีน้องเลยตัดสินใจอยากซื้อบ้านหลังไว้สักหลังหนึ่งเที่ยวดูบ้านที่นู่นที่นี่ เป็นว่าเล่น หลายเดือนผ่านไป เจอเข้าจังๆหลังหนึ่ง …
ขึ้นประกาศขายในเวป สดๆร้อนๆ เพียงแค่ 30 นาที เขารีบบึ่งไปดูบ้านและวางเงินทันที
เพราะ บ้านมือสองหลังนี้อยู่ในทำเลดี และขายราคาถูก ขายต่ำกว่าราคาตลาด
เนื้อที่ 70 กว่า ตรว. สามห้องนอนสองห้องน้ำมีสนามหญ้า แต่ขายด่วน!!!
หลังนี้ทำเลนี้ ราคาตลาดซื้อขายอยู่ที่ 1.9 ล้าน แต่ ลูกพี่ซื้อมาได้ใน 1.4 ล้าน!!!!

 

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง ก็ไปเจออสังหาฯทำเลดีราคาถูกๆอีกหลัง …
ก็ซื้อมาไว้ในสินทรัพย์อีกแล้วปล่อยให้เช่า รวมถึง อสังหาฯ ที่กล่าวไว้ต้นเรื่อง
เขาไปเจอ คนจะขายดาวน์แบบขาดทุนให้เพราะจะย้ายที่ไปใหม่
ก็เลยอาคารพาณิชย์ที่กำลังสร้างใหม่นี้มาเพิ่มได้ผ่านไปเพียงปีเดียวราคาขายก็ดีดตัวขึ้นไปแล้ว
เคล็ดวิชานี้คงไม่พ้น เคล็ดวิชาของ “ความขยัน”
ขยันวิ่งหา ขยันดูบ้าน ขยันหาข้อมูลความรู้เพิ่มเติมต่อยอด …
ปัจจุบันผมว่ายอดมนุษย์ น่าจะประเมินราคาบ้านแม่นกว่าผมอีก 555+
เมื่อหลานคนแรกลืมตาดูโลกผ่านไปได้สักระยะ
ผมก็ขับรถบึ่งไปเยี่ยมเพื่อรับขวัญหลาน และ ไปค้างเยี่ยมเยือนบ้านหลังใหม่ …

 

วันนั้นผมเทียบไม่น่าในเชื่อสายตาตัวเอง!!!

ไอ้เสือเลี้ยงลูกเอง!!! เลี้ยงเองที่ร้านเลย!!!

ภาพเก่าๆ ฉายขึ้นมาเป็นฉากๆ ที่ควงสาวคนนู้นคนนี้!!!

วันนี้คงหมดแล้วซึ่งลายเสือ!!!
วันนั้นไอ้เสือหมดลายเปิดคอร์สสั้นสอนเรื่องเทคนิคการเลี้ยงลูกให้ผมซะงั้น!!!
เทคนิคการให้นม … เทคนิคการอุ้ม … สารพัดเทคนิค … ผมก็นั่งฟังไปแบบงงๆ 5555+

 

เขาบอกผมว่าการทำ SEO ก็เหมือนน้ำซึมบ่อทราย!!!

 

ค่อยๆทำค่อยๆขึ้น … นอกจาการฝากลิงค์ เลือกโฮส ฯลฯ
การรีวิวสินค้าของเขาจะละเอียดมากถึงมากที่สุด!!!
แล้วก็เริ่มทำคลิป ตอนแรกๆก็ทำขำๆ แต่ผลตอบรับดีเกินคาด เลยผลิตออกมาต่อเนื่อง
คลิปสอนเทคนิคการปรับแต่ง!! สอนเทคนิคซ่อมบำรุง!! เทคนิคแก้ไขปัญหาเบื้องต้น!!  ฯลฯ

ผมเคยถามเขาว่าไปเอาข้อมูลเหล่านี้มาจากไหน!!!

เขาตอบขำๆ … Google ไง เยอะแยะ!! …

ผมถามต่อเพื่อให้เขาขยายความ
เขาเข้าไปดู แปลบทความ และ ทดลองทำตาม จากเวปต่างประเทศ …
แล้วนำมาปรุงให้เป็น แบบที่เขาต้องการอยากจะนำเสนอ

 

keyword ติดหน้าแรกมากมาย …
เวปไซด์ก้าวขึ้นเป็นผู้นำ จนเป็นเวปที่ถูกใช้ในการอ้างอิงราคาสินค้าชนิดนี้ตลาด!!!

 

งานเยอะเกินไป!!! ทำคนเดียวไม่ทัน … หมดเวลาฉายเดี่ยว … เริ่มกระจายงาน
ทีมงานที่มีคุณภาพจึงเป็นสิ่งจำเป็น … เฟ้นหาทีมงานฝีมือดี …
ปั้นสอนเรื่องเทคนิคแบบเต็มที จนฝีมือแทบไม่แพ้เจ้าของ … เพื่อถ่ายทอดงาน
เห็นบอกว่าทีมที่อยู่ด้วยกันนี้ก็อยู่กันมาหลายปี และจะรับเพิ่มเข้ามาต่อเนื่อง …
เพราะขยายกิจการเพิ่มต่อเนื่อง … ปัจจุบันก็ขยายกิจการไปขายสินค้าที่เกี่ยวข้องด้วย …

 

ยอดขายหน้าร้านได้ทรงๆ แต่ยอดขายออนไลน์พุ่งกระฉูด
ยอดขายรวมขยับไปแตะที่หลักล้านต่อเดือน!!!

 

เขาเคยลงสนามทำสงครามราคา … แต่ไม่นานก็ถอนตัวออกมา …

 

การเลือกกลุ่มเป้าหมายของลูกค้าเป็นสิ่งสำคัญ
เขาเลือกที่จะวางตัวกิจการอยู่ในตำแหน่งระดับสูง สำหรับคนพร้อมที่จะซื้อสินค้าราคาสูง
ยอมซื้อราคาสูง แต่ อยากได้สินค้าดี มีคุณภาพ และ บริการที่ดี
ปัจจุบัน เขาไม่นำสินค้าที่เข้าข่ายมีปัญหามาขายเด็ดขาด กำไรดีก็จริงแต่จะพาลเสียลูกค้าไป
สินค้ามีปัญหา เครมทุกอาการ พร้อมเปลี่ยนอะไหล่ทันที
ถ้าอาการไม่หนักเขาสอนซ่อมผ่านโทรศัพท์ วันเสาร์ที่ผ่านมาผมเห็นเขาบอกวิธีการแก้ไขให้ลูกค้าผ่าน Line

 

ปีที่ผ่านมา ในขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้สวย และรุ่งเรือง …
ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาจะเฉียบขาดขนาดไหน แต่ครั้งนี้ก็ยังพลาดท่าเสียที!!!
เมื่อ …. สรรพากรส่งหมายเรียกให้เข้ามาชี้แจงข้อมูล!!!!
พร้อมครอปหน้าเวปและแสดงเลขที่บัญชีทุกบัญชีที่มีชื่อเขาปรากฎ
(มาแบบนี้ถ้าไม่รีบจัดการ ท่านสรรพากรคงพร้อมที่จะอายัติบัญชีทุกบัญชีเป็นแน่)

 

ยอดที่สรรพกรแจ้งมา … เห็นแล้วลมแทบจับ … เพราะมูลค่า … หลายล้าน!!!

เห็นตัวเลขแล้ว … ถึงขั้นกินไม่ได้ … นอนไม่หลับ … ถึงหลับก็ไม่เต็มตา …

เพราะถ้าจ่ายทั้งหมดเท่านี้ นั่นคือ … หมดตัว!!!

ใช้เวลาในการทำเรื่องๆ ดำเนินการ เจรจาต่อรอง หลายสัปดาห์
จนทุกอย่างจบลง และลุร่วงไปได้ จ่ายค่าธรรมเนียม และ ค่าปรับ
เป็นจำนวนที่มาโขอยู่ แต่ก็ยังดีที่มีมากพอ จนไม่ต้องหยิบยืม
กว่าจะจบเห็นว่าเคสนี้ใช้เงินสำรองของครอบครัวไปเกือบทั้งหมด!!!

 

เงินสดหมดตัว … แต่บ้านก็ผ่อน อาคารพาณิชย์ก็พึ่งซื้อ ลูกคนที่สองก็กำลังตั้งท้อง!!!

 

เข้าเกียร์เพิ่มสปีด ทำงานเพิ่มเป็นเท่าทวีคูณ เพื่อหวังจะปลดหนี้ที่คั่งค้าง
เพราะ อนาคตมันก็ไม่แน่นอน … เก็บทุกเม็ด … รับทุกสายโทรศัพท์ ขายทุกอย่าง
รับหมดทุกสายที่เรียกเข้ามาทั้งในและนอกเวลา …

 

ใช้เวลาไม่นานก็ปลดหนี้จนหมด …
งานมาก เงินเยอะ แต่ความสุขและสุขภาพก็แย่ลงสวนทาง …
เรียกได้ว่า หายใจเป็นงาน จนภรรยาส่ายหัว และท้วงติง …
จำต้องผ่อนจังหวะการทำงานลง งดรับสายแปลกเวลาหลังเลิกงาน …
ไปตะบอลบ้าง กลับบ้านเร็วบ้าง …

ความผิดพลาด มองอีกมุม เขาก็คือครูที่แสนประเสริฐ
ความผิดครั้งนั้น เขากลับเริ่มใหม่ เปลี่ยนการทำบัญชีร้านใหม่หมด
จดบันทึกอย่างถูกหลัก และ นำส่งถูกวิธี …

 

เรื่องกิจการ … เขาบอกผมว่า …

 

“ทำกิจการก็เหมือนขึ้นบันไดเลื่อน ถ้าเราหยุด คนข้างหลังเค้าเดินมานานมันก็แซงเรา”

วันนี้กิจการก็ยังพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ … เราจึงต้องเดิน …
เจอหน้ากันวันนั้นเห็นว่า พึ่งสั่งเครื่องจักรตัวย่อมที่ใช้ผลิตอะไหล่มาจากเมืองจีน
ไปซื้อมาผ่าน เวปอะลีบาบา จ่ายเงินผ่านเพลย์พาว … มูลค่าเกือบแสน
ถ้าซื้อในเมืองไทยราคาบวกไปเท่าตัว … แล้วก็มานั่งลุ้นว่าจะได้ของหรือไม่!!!
ผมยังบอกเค้าเลยว่า ให้ระวังลองเขามาอ่านในพันทิพดู เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนก็มีคนพึ่งพลาดไป
ขนาดจ่ายเงินแบบเปิด L/C ยังเปิดตู้มาเป็นดินเลย ยอดตั้งหลายแสน

 

ชีวิตจริงบางทีก็ยิ่งกว่าละคร …

 

ผมจำเขาได้ครั้งแรกจากการเห็น … รอยสักมังกรตัวเขื่องที่โผบินอยู่บนแผ่นหลัง …
ไอ้หนุ่มรอยสักมังกร คนนี้ … พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เด็ก … เกเรสุดโต่ง …
โดนย้ายมาหลายโรงเรียน ในที่สุดก็ถูกส่งเข้าโรงเรียนประจำที่มีวินัยเข้มงวด …
และเริ่มประคองตัวเอง … เริ่มเรียน … เริ่มมองเรื่องเรียนเป็นความสนุกท้าทาย …
นักเรียนเรียนดี อาจารย์ท่านก็ส่งเสริมสนับสนุน …

หลังจากยื่นใบลาออกจากงาน … ยังหาทำเลโดนใจไม่ได้ … เริ่มท้อ … กลับบ้านไปตั้งหลัก
ไปทำนา … อ่านไม่ผิดหรอกครับ … ไปช่วยแม่ทำนา … พอได้ทำเลก็กลับมาลุยต่อ
หลังจากมั่งมีและเริ่มตั้งตัวได้ … ก็กำเงินสดไปปลดหนี้ ธกส. ให้แม่ …
บอกให้เลิกทำนา … ชวนแม่มาอยู่บ้านตน … มาเลี้ยงหลาน … มาอยู่บ้านหลังใหม่ …

นี่คือ … ฉากหลังของชีวิตจริงเรื่องนี้ … ยอดมนุษย์

 

ผมยินดีและภูมิใจที่โชคชะตาพัดผมมาไกลได้เรียนที่นี่และได้รู้จักคนอย่างเค้า …
เพราะถ้าเราไม่เจอกัน ไม่รู้จักกัน ก็อาจจะไม่มีผมในวันนี้ก็เป็นได้ …

 

ขอให้บทความชิ้นนี้จงได้สร้างประโยชน์ให้แก่ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ขอให้ความร่ำรวยและความสุขสวัสดิ์จงมาสถิตแด่ท่าน

 

…[^_^]…

 

ปล.

เงินสองแสนมาจากไหน? … มันมีที่มาครับ

เงินมาจาก “การสมัครใจลาออก” ครั้งนั้นเอง …
บริษัทใหญ่นั้นเป็นบริษัทข้ามชาติได้ผลกระทบจากวิกฤตมาก
จึงต้องจ้างออก การออกครั้งนั้นได้ ค่าชดเชย ค่าตกใจ ค่า ฯลฯ รวม ก็สองแสนกว่า

ขอเสียเหรอครับ หนักๆ ทั้งนั้น 555+
อาทิเช่น …

เขาเป็นคนมุทะลุ มาดนักเลง และ ใจร้อนมาก … แต่เมื่อได้คูชีวิตที่ดี มีครอบครัว และลูกน้อยเรื่องทำนองนี้เพลาลงมาก …

วันเสาร์ที่ผ่านมา ผมขับรถออกจากบ้านตี 4 ไปถึงที่พัก บ่าย 3 โมงเศษ ผมถึงที่พักไล่เลี่ยกันกับเพื่อนท่านนี้ …
หลังจากที่ผมเล่นกับหลาน ทักทายคุยกับแฟนเขาให้ของฝาก
เราก็วงตั้งรำลึกความหลังทันที ตั้งแต่ บ่าย 4 โมงเย็น ลาก ยาวไป เที่ยงคืนกว่า … เบียร์หมด … ร้านปิด ขับรถเข้าไปในตลาด 7-11 หมดเวลาขาย ร้านรวงปิดหมด … ถึงได้แยกย้ายกันนอนไม่งั้นคง …. ยาว!!! 555+

ภรรยาเขาถามมาเสียงเข้ม … “นี่มันกี่โมงแล้วกี่ยามแล้ว … จะนอนมั้ย?”
รุ่งเช้าภรรยาผมก็ไม่น้อยหน้า ถ้าผมว่า … “นี่ตั้งใจมางานแต่งหรือตั้งใจมากินเหล้า”

ด้วยความที่คบหาเพื่อนฝูงมากมาย การร่ำสุราจึงร่ำอยู่เป็นนิจ 555+

บรรยากาศ จุด รำลึกความหลัง เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา …

 

 

ยอดมนุษย์ มาม่ากับปลากระป๋อง

ยอดมนุษย์ มาม่ากับปลากระป๋อง

 

 

ปล. เพิ่มเติมพิเศษ … 

เรื่องๆข้อดีมันมีให้น่าจดจำและน่าศึกษามากกว่าข้อเสีย
เรื่องไม่ดีๆบางทีผมให้มองผ่านไปไม่อยากให้ซึมซับมาก
แต่เพื่ออุทาหรณ์ ขอหยิบยกประเด็นบางส่วน

 

เรื่องนี้ผมเริ่มเล่าตรงที่เขาเริ่มดี เป็นเข้าล่องเข้าลอยมากแล้วครับ เอ็นท์ฯติดและเข้าเริ่มเข้าเรียน
แต่ก่อนหน้านั้น เชื่อผมเถอะ สุดๆ!!! แต่ขออนุญาตละช่วงนั้นไปนะครับ …[^_^]…

 

แต่เรื่องนี้น่าจะเล่าได้ … ขอเล่าสักเล็กน้อย

กว่าจะจบผมกับเขา โดนหักคะแนนความประพฤติไปหลายยก… จนเกือบโดนพักการเรียน!!!!
โดนหักข้อหาฉกรรจ์ทั้งนั้น เมาสุราในมหาวิยาลัย ทะเลาะวิวาท ฯลฯ

เด็กคะนอง ห้าวเป้ง ดื่มสุรา ไม่รู้จักคำว่าสติ ผลสุดท้ายก็วิบัติ

เพื่อนในแก๊งค์ บางคนเกรดตกโดนรีไทร์ โดนพักการเรียน หรือ แม้แต่โดนไล่ออก
เดชะบุญที่ผมกับเพื่อนคนนี้ … ออกมาจากวงจรอุบาทว์นี้ได้เร็ว

เขาเริ่มเข้าชุมนุมของคณะ … เพื่อประดิษฐ์คิดค้นไปตามแนวทาง
ผมเริ่มค้นพบตัวเอง …  เริ่มเรียนรู้ในสิ่งที่ผมสนใจ สนใจลองติดตามได้ใน …
การหาเงินหนึ่งล้านบาทแรกในแบบฉบับของผม http://goo.gl/D90Oc
ในเรื่องนี้โปรเกอร์ที่ซื้อขายหลักทรัพย์ให้ผมก็ไม่ใช่ใครที่ไหน …ภรรยาของยอดมนุษย์นี่เอง
เธออายุมากกว่าเราครับ เธอจึงเริ่มทำงานก่อนเรา …

ก่อนแต่งมีช่วงหนึ่งที่คู่นี้เขาห่างๆกัน สาวเจ้าคงกันคงเอือมระอากับเขามากเต็มที
ช่วงนั้นเธอก็มีหนุ่มมาติดพัน ชวนผมไปดูอยู่หน้าอริหัวใจ!!! จะตามไปต่อยเขาให้ได้!!!
ดีนะที่ไม่บ้าจี้ตามมัน ถ้าพาไปมีหวัง … คงฮากว่านี้

ผ่านมาไม่กี่ปี … ตอนนี้ผมนึกย้อนกลับไป คงได้คงได้แต่ขอบคุณฟ้า
ที่ผมและเพื่อนท่านนี้ ยังอยู่ดี มีสติ และอยู่ครบ 32!!

Be Sociable, Share!

มาม่ากับปลากระป๋อง

ผมนักเดินทาง "ล่าฝัน" บนถนนสายยาวที่ชื่อว่า "ชีวิต" ระหว่างทางผ่านประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย เลยคว้าคีย์บอร์ดขึ้นมาพิมพ์แทน "ปากกา" ใช้บล็อก Creativeshooter.com แทน "สมุด" เพื่อบันทึกและแบ่งปันการเดินทางในครั้งนี้

More Posts - Website